 |
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
||
|
 |
|
||||
| Waarom Saigon 's nachts nooit slapen wil. Waarom dit meisje naar bloesem geurt. Waarom ze koel voelt, 't is windstil. Hoe bij veel slechts toch iets goeds gebeurt. Vietnam, Je blijft een raadselachtig iets. Met al die vragen uit het niets. Waarom, God, juist nu moest ik hier zijn, vraag ik u. Niets had ik van dit land verwacht en nu zendt u mij deze nacht. Wie is dit kind dat zo vredig slaapt, hier in dit hok, dat naar armoe stinkt? Waarom haar parfum me zweverig maakt. Waarom haar stem in m'n hoofd steeds zingt. Vietnam, Jij, die op vragen in mijn hart geen antwoord geeft, maar juist verwart. Waarom, God, juist nu Moest ik haar zien, vraag ik u. Een meer ervaren hoer heeft mij nog nooit zoveel gedaan als zij. Toon mij, God, uw plan maak dat ik haar helpen kan. Niets bond mij aan dit kloteland. Nu staat zij in mijn ziel gebrand. Toen ik thuiskwam van �t front: of geen oorlog bestond. Wat het nieuwsbericht zei, leek een andere oorlog. Niet van mij. Dus ik tekende bij. 't Was hier beter voor mij. Ambassade-chauffeur, dat opent hier toch elke deur. Dat is een baan, die status heeft; zorgt, dat je als God in Frankrijk leeft. Ja, zolang je maar niets om de waarheid geeft! Waarom haar gezicht Waarin zoveel schoonheid ligt? Niets dat mij vasthield in dit land. Nu staat zij in mijn ziel gebrand. Waarom? |
||||||
|
|
|||||
|
|
|||||
|
|
|||||
|
|
|||||
|
|
|||||
|
|
|||||
 |
||||||
|
|
|||||
|
|
|||||
|
|
|||||
|
|
|
|
|
||