Na die ontmoeting, zo pijnlijk en wreed, kan ik haar niet afdoen als een �flirt�. Na die ontmoeting, zo pijnlijk concreet, denk ik: God, oh mijn God, was dit maar nooit gebeurd.
In haar blik, in haar hart. In haar woorden, in haar stem klinkt nog steeds een deel van hem. Ik voelde pijn in alles wat ze zei, maar �t gaat van nu af aan om haar of mij en ik zweer oprecht: ik vecht!
Na die ontmoeting, hoe zeer het ook deed, wil ik niet dat ik haar vijand ben. Ik voel dat het tijd is dat eindelijk weet: wie is hij, die ik z� vertrouwde, maar blijkbaar niet ken?
