Kim was hier, ze heeft het moeten horen van m�j.
Oh, mijn God, dit is mijn fout!
We hadden niet moeten gaan!
Nee, als iemand het mij moest vertellen, dan zij! Zij trok bij jou in, dat zei je wel maar, Chris, je verzweeg het voornaamste; je h�eld van haar.
�t Was twee weken maar, Ellen op m�n woord!
Voor haar duurt het voort.
Zwijg nou maar en praat niet alles goed. Ze leek onhandelbaar; een vrouw die afstand doet van haar kind.
Zij ziet jouw zoon volledig als Amerikaan.
Snap je niet dat zij zich nog ziet als je vrouw? Da�s niet waar en ik wil dat ze het hoort uit jouw mond. Da�s toch ook de waarheid voor jou!?
God, je twijfelt, Ellen. Dat doet zeer. Een veteraan heeft vaak geen leven meer. Ik heb jou.
Redeneer wat je wilt, maar ze schonk je een zoon. In je nachtmerries riep je voortdurend om haar. Twee jaar lang iets verzwijgen dat is niet gewoon! Ik wil weten of jij nu haar kiest of mij.
Wil je echt weten hoe het was? Ellen, ik was een ander toen; geen benul wie ik was, waarom ik er kwam. Om mijn gevoelens lag een dam; zo hield �k vol in Vietnam. Toen ik die gore oorlog vocht vond ik opeens waar ik naar zocht; Saigon in puin, maar zij was heel, gevoel werd weer ineens re�el. Wat ik toen door haar ogen zag; een land dat te creperen lag. Dat platgebrand werd, leeggeroofd. Toen heb ik zo in haar geloofd. Ja, ik wilde haar redden, beschermen. Amerikaan ben je toch!? Dan weet je waar je voor staat! Maar ik ging veel te ver, zoals velen met mij in een land vol geheimen die je niet begrijpt als soldaat. Vanuit de puinhoop bouw ik nou heel langzaam en onzeker weer iets nieuws met jou.
Ook hier komen wij door heen. Ik had het je moeten zeggen.
Wij zijn samen, wij zijn ��n. Ben ik je vertrouwen nog waard?
Mijn geluk, Chris dat ben jij� Mijn geluk hangt af van jou�
�alleen.
