Ik was volledig afgestompt toen ik terug uit die oorlog kwam. Maar ik weet nu, je komt nooit los meer van Vietnam. �t Is vreemd, die oorlog zover weg is wel voorbij, maar eindigt niet. Steeds de gezichten van de kinderen die jij daar achterliet.
Ze zijn bui-doi; het vuil der straat. Een oorlogskind verwekt in haat. Ze doen ons eeuwig herinneren aan oorlog vol angsten en pijn. Dat ieder weet en niet vergeet dat het ook onze kinderen zijn.
Ze horen werkelijk nergens bij, voor hen slaan alle deuren dicht. De erfenis van jou en mij geprint op hun gezicht. Het verbaast mezelf dat ik nu pleit voor halfbloed kinderen uit Vietnam. Een kind veroordeelt voor de misdaad, dat hij ter wereld kwam.
Ze zijn bui-doi; het vuil der straat. Een oorlogskind verwekt in haat. Geef hen weer vaders en familie, die opdracht ligt op ons terrein. Omdat je weet en nooit vergeet dat het ook onze kinderen zijn.
Kinderen in nood, rijk ze nu de hand. Tast diep in de beurs, schart je aan onze kant en doe�
Mee! Ze zijn bui-doi; het vuil der straat. Een oorlogskind
Verwekt in haat. Geef hen weer vaders en familie, die opdracht ligt op ons terrein�
Omdat je weet�
Omdat je weet�
En nooit vergeet�
En niet vergeet�
Dat het ook onze�
Dat het ook onze kinderen
Zijn! Oooooooooooh!
