Gebeden, dat jij met me sprak.
Wat hoopte ik
dat jij 't zwijgen opeens verbrak.
Jouw grote angst,
dat ik teveel op je lijk,
maakt jou gevoelloos,
maakt alles doelloos.
't Is net of de wereld bezwijkt.
Was ik jouw spiegel maar.
Zag jij jezelf weerkaatst in mij.
Dan viel 't jou niet zo zwaar
om te verstaan, wat ik niet zei.
Maar jij negeert me,
omdat jij jezelf in mij herkent.
Je haalt me aan
en stoot onverbiddelijk af.
Kijk ik je aan,
dwaalt jouw blik weer
onmiddellijk af.
Wij zijn vervreemd
en toch zo intens verwant.
Ik geef een teken,
ik wil je spreken.
Er rijst een onzichtbare wand.
Was ik jouw spiegel maar.
Zag jij jezelf weerkaatst in mij.
Dan viel 't jou niet zo zwaar
om te verstaan, wat ik niet zei.
Wat kom je doen hier, bij mij?
Wat zoek je hier?
Moeder, ik heb je nodig.
Ik kom in angst en nood.
Het leven heeft me zwaar
bezeerd.
En het gevaar is groot.
dat mij de wereld straks onteert.
Alleen mijn moeder
biecht ik eerlijk op
waarom het gaat.
Ik zie geen uitweg meer
Ik wil hier niets van horen.
Hofintriges worden mij fataal.
Mijn lichaam doet me zeer
Kom mij niet meer storen.
En nu dit afschuw'lijke
schandaal.
Alleen als jij nu
de Keizer mild stemt,
is het nog niet te Laat.
De Keizer hoort bij het verleden.
'k Heb alle banden
doorgesneden.
Ik vraag nooit iets.
En doe 't ook niet voor jou.
Dus je laat me in de steek?
