Aida! Aida! Onze wens ik klein: een leven lang leiding, wilskracht, wijsheid. 't Is misschien onbescheiden, maar minder kan 't niet zijn, Aida! Aida!
Hij zou van brokaat en van goud moeten wezen en goud en brokaat zijn voor ons niet te koop, maar draag hem in al zijn wanhopige schoonheid; uw mantel van liefde, Uw mantel van hoop. En breng ons verlossing en maak ons weer vrij. Neem 'm aan! Neem hem aan!
Aida! Aida! Onze wens is klein: wij verlangen een leven lang leiding, wilskracht, wijsheid. 't Is misschien onbescheiden, maar minder kan 't niet zijn. Aida! Aida! Aida! Aida! Aida! Aida! Aida!
Wat zij van mij vragen is dwaas en bijna onmogelijk hoopvol, en toch, ik voel: de droom die zij dromen is ook
de mijne, wij reiken naar �n eender gezamenlijk doel. Het vuur dat nog smeult in de as van weleer is genoeg. Is genoeg!
Is genoeg.
Aida! Aida! Aida! Aida! Aida! Aida! Aida!
't Is genoeg!
