Omlaag, omlaag
De blik gericht omlaag!
Omlaag, omlaag
Want anders krijg je slaag!
Breng mij gevangene 24601
Jouw tijd is om
Je proeftijd gaat nu in
Je kent het gebruik
Ja eindelllijk vrij
Nee, je krijgt van mij
De gele vrijlaringsbrief
Je blijft een dief
Ik stal een brood, niet meer
Nee, jij brak in
Ik sloeg een venster in
Mijn zusters kind was de dood nabij
Stierf van de honger
Honger krijg je weer
Tenzij je leert te luisteren nat de wet
Ik luisterde al jaren: negentien
Als slaaf van de wet
Vijf jaar, voor wat je deed
De rest omdat j'ontvluchten wou,
Ja 24601
Mijn naam is Jean Valjean
IK ben Javert
Vergeet niet hoe it heet
Nee niet vergeten 24601
Omlaag, omlaag,
Een slaaf volbrengt z'n straf
Omlaag, omlaag
Twee benen in het graf
Vrij ben ik nu, De aarde is stil
Ik voel de wind, Ik adem weer
En opgeklaard
Licht oop de hemel
Ik drink uit de bron
Ik heb weer dorst
Na al die tijd verspild, vermorst
Hen vergeven is niet mijn taal,
Zij zijn schuldig - allemaal.
Een nieuw dag
wat die mij brengt?
Op zoek, wat mij
De wereld schenkt.
Zeg de Monseigneur de waarheid?
Mogelijk is hij zeer verrast,
Jij was, zeg je, gisteravond,
Bij de Monseigneur te gast?
En uit louter Naastenliefde Heeft hij jou toen toegestopt
Immers ketel, dat beweer je, Al dit zilver?
Ja, dat klopt
Maar je bent zo snel vetrokken
dat jou een ding is ontgaan
Dit had ik jou ook geschonken
Waarom liet je het mooiste staan?
Lat hem vrij, hij sprak de waarheid
dat is meer dan duidelijk nu.
Dank u voor uw plichstbetrachting
En Gods zegen rust op u.
Broeder wil een ding onthouen
Zie dit in een hogere lijn
En gubruik dit kostbaar zilver
Om een eerlijk mens te zijn
Bij het bloed der martelaten
Bij hun lijden, bij huns lot
God verost jou van het duister
Want Ik kocht jouw ziel voor God
Wat deed ik, Heer? wat heeft mij hiertoe gebracht?
Ik werd een hond op de vlucht!
En zoek ik al zo diep, en lijkt het al zo laat,
Dat niets overblijft dan de schreeuw van mijn haat.
Niemand hoort mij.
Ik die hier sta bij het keren van het tij,
Als er een weg is in de mist
Dan heb ik die lang geleden gemist
Mijn leven was oorlog, twintig jaar lang.
Men verklaarde, getekend, mij dood.
Enkel voor het stelen van een stuk brood.
Toch liet ik toe dat deze man, mijn ziel weer raakt leert.
Hij gaaf mij als een broeder's hoeder, Vertrouwen terug.
De naam van broeder.
Jouw leven is naar God gekeerd Verkondigt hij.
Ik die de wereld haatte mij!
Oog om oog, tand om tand
Leer om leer, geen gevoel.
Dat was altijd mijn lijfspreuk
Dat was altijd mijn doel,
Een woord van Hem en ik daal weer
Op de aloude pijnbank neer.
In plaats daarvan schenkt hij mij vrijheid,
De schamte, die opeens weer in me snijdt.
Hi zei, dat ik een ziel bezit
Hoe hij dat wist?
Een licht dat naar verlossing leidt?
Is er een weg nog in de mist?
Ik wil grijpen, maar glij weg,
Om mij heen wordt alles zwart.
Als ik in de leegte staar
Van de zonde in mijn hart.
Ik onvlucht nu Jean Valjean
Jean valjean en zijn bestaan
Jean Valjean is nergens meer.
Een nieuwe bladzij vangt nu aan.