Fantines dood
Cosette, het is al laat
Cosette, je moet naar bed gaan!
De dag is stukgespeeld
Door jou, straks kont de nachat
Kom Cosette, het wordt langzaam donker.
Zie een eerste ster is al aan't flink'en
Droom maar weg, beschut tegen mijn schoulder.
De tijd vliegt door de vingers heen,
't wordt elke keer wat kouder,
ik houd je warm, kom veilig bij me schuilen
Hoor de wind door winterbomen huilen
Het wordt duister maar maak je maar geen zorgen.
Ik zing voor jou een slaaplied en ik wek je in de morgen.
O Fantine, ons rest nog weinig tijd,Maar Fantine, ol sweer bij mijn bestaan...
Kijk meneer, de kind 'ren spelen blij.
Vindt de rust, vindt de rust voor altijd
Mijn Cosette...
ik zal me over haar ontfermen.
Neem haar mee.
Ik zal haar aan niets ontbreken
U, M'sieur, gezonden uit de hemel.
Zolang ik leef, zal ik Cosette
voor kwaad en pijn beschermen
Neem mijn hand
Ik krijg het steeds maar kouder.
Dan hou ik je warm.
Bij de God, Die alles heeft geschapen...
Kom schuilen voor de storm.
Blijf bij mij tot ik ben ingeslapen,
En zeg Cosette, dat ik haar weer zal zien als ik ontwaak....