Met open ogen
Je ziet het gebeuren
het oude refrein.
Wat is dat toch in ons?
Dat vals geheugen.
We wissen de tranen,
vergeten de pijn.
En vallen opnieuw voor
dezelfde leugen.
Hoe vaak je ook zegt.
Hoe hard je ook roept.
Ik blijf alleen!
Het heeft geen enkele zin
Want dan is daar zo�n man
en je zwicht alsnog
je laat hem toch niet lopen.
Je stapt er weer met open ogen in.
Je ziet het gebeuren van voren af aan.
Hij heeft je te pakken.
Je gaat weer dromen.
Misschien is het goed zo.
En moet het zo gaan
Maar hoe dan ook
je kunt �t niet voorkomen.
Hoe vaak je ook zegt.
Hoe hard je ook roept.
Ik blijf alleen!
Het heeft geen enkele zin
Want dan is daar zo�n man
En je zwicht alsnog
je laat hem toch niet lopen.
Je blijft toch hopen
op dat nieuw begin.
Je stapt er weer met open ogen in.