![]() |
||||
![]() |
||||
| Jij gaf mij dat schrijven. Ik ga op jouw voorstel in. Laat ons samenblijven. want anders heeft niets meer zin. Ik buig nu, omdat ik van je hou. Ik kan niet zonder jou. Voortaan is het jouw taak, hoe Rudolf wordt opgevoed. Mama zal niet langer beslissen hoe alles moet. Zij staat niet meer tussen man en vrouw. Mijn leven is van jou. Ik heers hier als Keizer met zeer harde hand en koel ga ik af op mijn doel. Maar als ik aan jou denk, dan wijkt het verstand en volg ik alleen mijn gevoel. Voor jou wil ik mooi zijn. maar ik eis ook respect van jou. Wil niet in een kooi zijn. Ik vecht voor mijn recht als vrouw. Geen mens die me bindt, ja, zelfs niet jij. Mijn leven is van mij. Voor jou wil ik mooi zijn. Wat nu je ogen zien. maar ik eis ook respect van jou. is morgen al verleden tijd Wil niet in een kooi zijn. en volgens oud stramien Ik vecht voor mijn recht als vrouw. is aan mijn kant de eeuwigheid Maar vraag niet mijn leven. Dat kan ik jou niet geven. Mijn leven is... Jouw leven is... ...van mij. Elisabeth! Ja. ik ben vrij! |
||||
![]() |
||||