Deze nacht kom ik bij jou.
Laat mij toch binnen.
Politiek, haat en nijd alle dagen.
Honger en rampspoed
in heel het rijk.
Deze last kan ik
niet langer dragen.
't Is zo zwaar dat ik bijna bezwijk.
Overal problemen
die geen einde nemen...
Laat me bij je slapen.
Ik ben een schip, dat in jouw haven
van jou geborgenheid verwacht.
Meer vraag ik niet
voor deze nacht.
Ik mis je zo.
Ik kan niet leven
als ik door jou
niet wordt gered.
Elisabeth.
Waarom ga je niet weer
naar je moeder?
Daar heb je toch steeds
voor gekozen?
Liefste!
Ik wil niet!
Wat heb ik gedaan?
Jij laat toe,
dat Rudolf gestraft wordt.
Rudolf gestraft?
Ik heb alles gehoord.
Dat je moeder hem kwelt
zonder mededogen.
Zo wordt hij door haar
tot Keizer gedrild.
Hij is nog te week.
Ze maakt hem kapot.
Ik kan haar gedrag
niet langer toestaan.
Dus kies nu voor haar of voor mij!
Ik heb een ultimatum
voor je opgesteld.
Als je me niet verliezen wilt,
volg het dan op.
Ik wil over de opvoeding van mijn
kinderen beslissen.
En van nu af aan bepaal ik zelf
wat ik doe en laat.
Lees wat ik geschreven heb
en kies:
Voor je moeder of voor mij!
En laat me nu alleen.
Elisabeth, jij zult pas rusten,
als ik jou kus en jou omarm.
Ik zal je troosten.
Vlucht en jij zult vrij zijn
en alle wanhoop zal voorbij zijn.
Ik leid je weg uit deze tijd.
naar een gedroomde
werk'lijkheid.
Elisabeth! Elisabeth!
Ik hou van jou...
Nee, ik wil nog leven.
Ik ben te jong om op te geven.
Ik volg mijn eigen levenslijn.
M'n wapen zal
mijn schoonheid zijn.
W�g. Ik wil je niet. Ik hoef je niet.
Ga!
