| Was ik jouw spiegel maar |
| Rudolf: Hoe vaak heb ik gebeden dat jij met me sprak wat hoopte ik dat je 't zwijgen opeens verbrak Jouw grote angst dat ik teveel op je lijk maakt jou gevoelloos, maakt alles doelloos 't is net of de wereld bezwijkt Was ik jouw spiegel maar zag jij jezelf weerkaatst in mij dan viel 't jou niet zo zwaar om te verstaan wat ik niet zei Maar jij negeert me omdat jij jezelf in mij herkent Je haalt me aan en stoot onverbiddelijk af kijk ik je aan dwaalt jouw blik weer onmiddelijk af Wij zijn vervreemd, en toch zo intens verwant ik geef een teken, ik wil je spreken er rijst een onzichtbare wand Was ik jouw spiegel maar zag jij jezelf weerkaatst in mij dan viel 't jou niet zo zwaar om te verstaan wat ik niet zei Sissi: Wat kom je doen hier, bij mij wat zoek je hier? Rudolf: Moeder, ik heb je nodig... ik kom in angst en nood, het leven heeft me zwaar bezeerd en het gevaar is groot dat mij de wereld straks onteerd Alleen mijn moeder biecht ik eerlijk op waarom het gaat Ik zie geen uitweg meer hofintriges worden mij fataal mijn lichaam doet me zeer en nu dit afschuwelijke schandaal Alleen als jij nu de keizer mild stemt is het nog niet te laat Sissi: De keizer hoort bij het verleden 'k Heb alle banden doorgesneden ik vraag nooit iets en doe het ook niet voor jou Rudolf: Dus... je laat me in de steek... |
| Sissi: Ik wil hier niets van horen Wil dit niet verstoren |