| Elisabeth, doe open |
| Franz Joseph: Elisabeth, doe open liefste deze nacht kom ik bij jou Laat mij toch binnen... Politiek, haat en nijd alle dagen honger en rampspoed in heel het rijk Deze last kan ik niet lang meer dragen 't is zo zwaar dat ik bijna bezwijk Overal problemen die geen einde nemen laat me bij je slapen, ik ben een schip dat in jouw haven van jou geborgenheid verwacht, maar vraag ik niet voor deze nacht Ik mis je zo, ik kan niet leven als ik door jou niet word gered Elisabeth Sissi: Waarom ga je niet weer naar je moeder daar heb je toch steeds voor gekozen Franz Joseph: Liefste Sissi: Ik wil niet Franz Joseph: Wat heb ik gedaan? Sissi: Jij laat toe dat Rudolf gestraft wordt Franz Joseph: Rudolf gestraft? Sissi: Ik heb alles gehoord, dat je moeder hem kwelt zonder mededogen Franz Joseph: Zo wordt hij door haar tot keizer gedrild hij is nog te week! Sissi: Ze maakt hem kapot, ik kan haar gedrag niet langer toestaan dus kies nu voor haar, of voor mij! Ik heb een ultimatum voor je opgesteld... als je me niet verliezen wilt, volg het dan op Ik wil over de opvoeding van mijn kinderen beslissen, en van nu af aan bepaal ik zelf wat ik doe en laat Hier, lees wat ik geschreven heb en kies; voor je moeder, of voor mij en laat me nu alleen.... De Dood: Elisabeth... jij zult pas rusten als ik jou kus, en jou omarm Ik zal je troosten Vlucht, en jij zult vrij zijn en alle wanhoop zal voorbij zijn Ik leid je weg uit deze tijd, naar een vervlogen werkelijkheid Elisabeth... Elisabeth... ik hou van jou Sissi: Nee, ik wil nog leven! Ik ben te jong om op te geven Ik volg mijn eigen levenslijn, mijn wapen zal mijn schoonheid zijn Weg! Ik wil je niet Ik hoef je niet, ga! |