POROSIA E FUNDIT E SK�NDERBEUT
Sk�nderbeu para se t� vdiste, thirri pran� vet�s trimat e tij. Iu drejtua m� t� riut e i tha:
-Gjin, ti je i ri e i fuqish�m. Merri ato thupra dhe ashtu, grumbull sic jan� thyeji! Djaloshi mori thuprat dhe u p�rpoq me gjith� fuqin�, por s� theu dot. Pas tij provuan dhe dy-tre t� tjer�, por as ata nuk mund�n t�i thyenin. Ateher� Sk�nderbeu iu drejtua t� birit:
-Gjon, vecoji thuprat e thyeji nj� nga nj�.
Gjoni i theu t� gjitha.
Sic e pat�,-tha Sk�nderbeu, as m� i fuqishmi nga ju s�mundi t�i thyej� thuprat s� bashku. Kurse nj� nga nj� i theu edhe Gjoni, q� �sht� ende i vog�l. Prandaj porosia ime e fundit �sht� "Q�ndroni gjithmon� t� bashkuar, sepse k�shtu edhe pa mua do t� fitoni. Arberis� nuk i kan� munguar kurr� trimat.
Betohuni!".
Menjeher� t� gjith� trimat nxor�n shpatat dhe thirr�n:
Betohemi!
Luft�rat p�r liri vazhduan edhe pas vdekjes s� Sk�nderbeut.
BARIU I VOG�L DHE SK�NDERBEU
Kruja kishte dit� q� ishte rrethuar. Sk�nderbeu po v�shtronte nga mali. N� k�te koh� rojet i soll�n nj� djal� t� vog�.
-E gjet�m k�tu af�r, po vinte te ne, - i tha nj� nga rojat. Sk�nderbeu e pa me v�rejtje. Djali mund t� ishte dymb�dhjet� vjec.
-Si mund t� vish deri k�tu?-e pyeti Sk�nderbeu.
-Vij nga Laci (Laqi). Turqit na dogj�n fshatin dhe mor�n gjith� bagetin�,-tha djali.
Sk�nderbeu i p�rk�dheli flok�t.
-Si t� quajn�? i tha.
-Tanush,-u p�rgjegj djali.
-Mir�, Tanush i vog�l. Tani shko t� clodhesh.
-Po un� dua t� luftoj kund�r turqve!-tha Tanushi.
-Clodhu, se edhe ti do t� kesh rast t� luftosh,-i dha zem�r Sk�nderbeu.
Tanushi p�rsh�ndeti dhe u largua i g�zuar.
Ra nata.
Sk�nderbeu mblodhi komandant�t n� shatoren e tij e u tha:
-Sonte do t�i sulmojm� t� gjith� turqit menjeher�. Dikush duhet t� shkoj� p�r t� lajm�ruar mal�sor�t n� an�n tjet�r.
Te hyrja e shatores dicka l�vizi. Ishte Tanushi i vog�l. Ai i doli p�rpara Sk�nderbeut e i tha i vendosur: Shkoj un� t�i lajm�roj. I njoh t� gjitha shtigjet. Askush nuk do t� m� diktoj�.
Sk�nderbeu vuri buz�n n� gaz e tundi kok�n n� shenj� mospranimi. Por Tanushi nguli k�mb� sa e cuditi Sk�nderben�.
-Mir�, o trim, nisu!-tha Sk�nderbeu, por bashk� me t� d�rgoi dhe nj� luft�tar tjet�r.
Ata u nis�n dhe filluan t� zvarriteshin n�p�r shtigje ku kalonin vet�m dhit�, zbrit�n tat�pjet� n� nj� lugin� t� vog�l. Aty vun� re dy ushtar� turq, q� rrinin rr�z� nj� guri. Ata d�gjuan zhurm� dhe kthyen kok�n, por nuk pan� njeri.
-Do t� jet� ndonj� lepur,-tha nj�ri nga ushtar�t dhe mori shenj� e gjuajti te vendi ku u d�gjua zhurma. Shigjeta e gervishi n� krah Tanushin, por ai nuk l�vizi. Ata prit�n pak, pastaj u larguan. Ateher� Tanushi bashk� me luft�tarin vazhduan rrug�n me nxitim. Kaluan pa rrezik edhe nj� roj� tjet�r dhe arrit�n n� vendin e duhur.
At� nat� turqit u godit�n n� befasi nga t� dyja an�t. Armiku u shpartallua krejt�sisht.
Pas betej�s, Sk�nderbeu e thirri Tanushin dhe i tha:
-Merre k�t� hark dhe k�t� shigjet� si dhurat�, o trim. Ti luftove nj�jlloj si ne.
N� fillim...
