Ümit Baydar'ın Şiir Köşesi

Hesap
Sevgili
Akşam
Kayıp
Ümit'e
Gün
Parekende
Allaha Şükür
Ölüm
Bir Dosta I
Bir Dosta II
Çocukluğum
Hazan
Değiş Tokuş


 

 

 

 

 

 

 

HESAP

Bir hışımla ateşlerim

cigaramı

Alacakaranlığında gecemin.

Bahar yağmurlarına

Eşlik eder yüreğim

ve dostum

terkedilmiş bir şehrin

sokaklarında

yalnızlığı tadarım.

Küfür romanları misali

yüreğim

o saatlerde ben

yaşamaya emeklediğim

şu mendebur ömrümün

aritmetik hesabını

tutarım.

2003

 

SEVGİLİ

Şiirler yazılıp

türküler söylenir.

Senin üstüne.

Senin üstünedir cümle öyküler.

Dilde ne varsa senin üstüne

ve ben merak etmekteyim hala

yaşamakta mısın ey sevgi.

Var mısın ey sevgili

hâlâ.

27.10.2001

 

AKŞAM

Akşamın karanlığı çökmüş yalnızlığıma.

Katık edip uşşak faslını hüznüme,

dağıtmaktayım gecenin matemini sensizliğinle

ve sen ey sevgili,

öylesine susadım ki yüreğinin sesine

yalnız kaldığım şu bayram akşamlarında

düşünür de derim ki;

ölüm mü paklar acep bizi.

23.02.2002

 

 

KAYIP

Şimdi daha bir garip

daha bir hüzünlüyüm

ve çaresiz öfkeli.

Hesapsız kitapsız sorgusuz ve sualsiz

çalıp çırpıyor yıllar

şu güzelim ömrümü.

Aralık 1997

 

ÜMİT’E

Esmer gecelerde kızıl gülüşünü görüyorum,

Kardeniz’in yaramaz çocuğu

adın sevmelerinden belli.

Ümidi araman genç bakışlı kadınlarda.

Maviye özlemin bundan mı

dağlara hasretin böyle.

Geceler tanıkken yalnızlığına

sen günahlar istersin

zamansız mekanlarda.

Kusursuz değilsin elbet

aritmetik hesabını tutarken yaşamın.

Ey hayatın yaramaz çocuğu

Mem Zin’i böyle sevmişti.

Sen Mersinli’yi.

Uslan demiyorum sana.

Sen çok yaşa.

Çok aşk yaşa.

8 Temmuz 2000

 

GÜN

Gün yirmi dört saat

Ve ben olmayanı düşlerim

Her saat

Haberin var mı

Meçhul sevgili

Gün yirmi dört saat

Senin için çarpar

Şu zavallı gönlüm

Olmasa da her saat

21 11 1998

 

PAREKENDE

Yaşam,

toplamıdır mutlulukların.

Yaşıyorsan parekende

Ve yaşıyorsan taksitlerle

Yarım yarım

İşte odur ki

İçine …

Böyle yaşamın.

14.02.1999

 

ALLAHA ŞÜKÜR

Yaşıyoruz

Yaşamaksa eğer

Üç kuruşluk

Şu ömür

Nefes almaksa

Yaşam

Hesap etmekse cepte olmayanı

Yaşıyoruz

Allaha şükür

Allaha şükür

14.02.1999

 

ÖLÜM

Habersiz gelir

Sorgu sual demeden

Davetsiz misafir.

Odur ki

Çalmadan girer

Tüm kapıları

Odur ki

En namussuzudur gelenlerin

Ve odur ki

Alıp götürür

Yüreğimdekileri

16 03 1999

 

BİR DOSTA I

Anlatamadım seni

Doyasıya

Yazamadım

İki satır.

Zamansız ki

Zamansız gittin

Yazıklar olsun

Ölümün böylesine

Yazıyorum seni

Yazıyorum

Lakin

Dolarken gözlerim

Ağlamak zor

Ağlıyorum

23.12.2000

 

BİR DOSTA II

Bir kış gecesi

Bölüyor uykumu

Ölümün

Yakmak oluyor

Acı bir cigara

Tarafımdan nasibin

Neylersin güzel insan

Sevmezdin hesapları

Hesapsız gittin

18.02.2000

 

 

ÇOCUKLUĞUM

Hüzün akşamlarıdır

Akşamlarım

Yalnızlığın bir adı

Yaşadıklarım

Kimse bilmez

Kimse anlamaz

Seni

Yanarım

Ona yanarım ki

Çocukluğumu ararım

02.02.2000

 

HAZAN

Bir hazan mevsimidir

Cümle hikayelerim

Sormayın bana dostlar

Ben baharı neylerim

Hüzünlü bir şarkıymış

Bütün yaşadıklarım

Boşa harcandı yıllar

En çok ona yanarım

 

DEĞİŞ TOKUŞ

Gündüzler sizin olsun

Geceler benim

Artılar sizin

Aytenler benim

Anlaşıldı mı bilmem

Cümle doğrular sizin

Yanlışlar benim

09.04.2002


©2006 Cem KORKMAZ

 

 

 

 

Hosted by www.Geocities.ws

1