Douglas Bartley
By the pricking of my thumbs,
Something wicked this way comes.

- Shakespeare, Macbeth
Over Verre Heuvels
Het menselijk wezen� is een boek dat zichzelf leest.
- P.N. Furbank over Diderot
Ik droomde over een dicht woud in de ochtend, wiens licht der dageraad door een mantel van mist gebroken werd en als een blauwe gloed de bomen en bosgrond omhulde.
Ik rende door het woud, niet angstig maar vrij. Ik kon de verse ochtend ruiken, de dauw, de mist en de geur van dennen en loof, ik kon ze allen ruiken. Ik rende heuvel op en heuvel af naar een bestemming die ik niet kende, maar het verheugde me erg om daarheen te gaan. Zelden heb ik zoveel vrolijkheid gevoeld. Geen lach of jubelende kreet kon uiting geven aan dit gevoel. Zo erg verheugde ik mij op mijn aankomst. Eer dat het zover was echter ontwaakte ik in het dagelijks leven. Het was niet de eerste keer dat ik deze droom had. Kon ik de betekenis ervan maar doorgronden.

Ik ben Douglas Bartley. Ik woon bij mijn grootmoeder in een klein stadje in de U.S.. Klein is een groot woord. Voor Amerikaanse begrippen is het klein. Als je het vanaf mijn slaapkamerraam bekijkt is het eigenlijk best groot.
Mijn ouders wonen in Atlanta en zijn belangrijke zakenmensen. Mijn grootmoeder vond dat ik verwaarloosd werd en heeft me daarom naar haar landhuis gehaald. Eigenlijk denk ik dat ze me bij mijn ouders weg wilde hebben omdat ze me nog meer negeerde dan anders na dat ik uit de kast gekomen ben. Mijn oma vond dit niet erg. Dat verraste me wel, normaal begrijpen oude mensen dit niet. Mijn oma begon gelijk een heel verhaal over de Hajdoeken. Dat is ��n of andere stam uit Transylvani� die cultureel biseksueel waren. Oma zegt dat moderne mensen bij vroeger alleen maar aan hun eigen jeugd denken en niet aan het lange verleden dat daar nog voor kwam. De zonde van Sodom was geen zonde totdat de Katholieke Kerk het tot een zonde maakte.
Mijn familie is decennia geleden uit Hongarije vertrokken. Ze hebben de familie naam veranderd naar Bartley. Mijn oma is de laatste uit het oude geslacht, zoals ze het zelf omschrijft. Ze was er niet blij mee toen de naam van haar familie veranderd werd. Maar ze zag er het nut wel van in.
Oma heeft me veel verteld over de volksverhalen en geloven van de oude wereld. Zij is er nog als kind opgegroeid en heeft van haar moeder de Kunst geleerd. In feite is ze een heks, maar ze heeft een hekel aan die naam, evenals aan alle namen die het moderne tijdperk aan heksen geeft, zoals Wiccans en wat dies meer zij. Ze doet zich voor als een christen naar de buitenwereld, niet een trouwe gelovige, maar je normale huis tuin en keuken zondagschristen. Dit doet ze om geen argwaan te wekken. Eigenlijk vindt ze het een heel dom geloof.

Mijn tijd voordat ik bij Oma ging wonen was vrij saai. Ik ging naar school, leerde, groeide op. Echt saai, totdat ik er echter kwam op mijn 14e dat ik toch echt meer van jongens hield dan van meisjes. Ik was er best vroeg bij. Ik durfde het mijn ouders eigenlijk niet te vertellen en daarom besloot ik het op een briefje te schrijven en dit op de keukentafel te leggen. Toen kreeg ik de hele ellende over me heen. Me moeder die het niet begreep, mijn vader die dacht dat het een fase was, toen de psychologe die zei dat het vragen om aandacht was. Gelukkig kwam toen Oma om de hoek kijken. Hoe ze wist wat er aan de hand was weet ik niet. Ik vermoed dat ze het van mijn vader hoorde. Hij is immers haar zoon en belt zo nu en dan met Oma. Oma heeft me toen hierheen gehaald.
Ergens ben ik er wel blij om dat het zo gebeurt is. Ergens wilde ik mijn ouders gewoon kwetsen, en dat is gelukt. Het is niet dat ik een hekel aan ze heb. Ik heb alleen een hekel aan hoe ze zich gedragen, vooral ten op zichtte van mij.
De Magie van de Nacht
Some of us belong in the shadows, and are drawn by the nocturnal mysteries.
- Konstantinos, Gothic Grimoire
Vrijwel meteen nadat ik bij mijn oma ingetrokken was begon ze met mij de familie tradities te leren. Volgens haar zeggen stammen we van de grote B�thory familie uit Hongarije af. Magie zit in ons bloed. Oma heeft me allerlei dingen geleerd over de Kunst. Ik geloof er in, maar moet toegeven dat ik nog nooit iets heb laten gebeuren. Volgens Oma komt dit omdat ik een man ben, en magie zit vooral bij de vrouwen in de familie.
Maar ook al gebeurt er niks vind ik het leuk om te doen. Het is mysterieus en ik leer dingen van een heel andere kant bekijken.

Het meest bijzondere wat mijn oma heeft laten zien van het beoefenen van de Kunst is de kelder. In de kelder zit een deur naar een kleiner vertrek en daar staat een altaar en een grote gietijzeren kookpot en een aantal andere voorwerpen die voor de Kunst gebruikt worden. Het is een plek van macht. Je kunt daar de energie voelen, het vloeit door je heen als de stroom van een onzichtbare etherische rivier.
De wanden zijn versiert met simpele wandschilderingen die elementen van de Kunst uitbeelden.
Het Heiligdom is net een stukje uit een andere wereld waar magie echter is dan werkelijkheid.

Ik weet niet of mijn rituelen ooit effect hebben gehad. Maar het concentreren op een doel werkt wel verhelderend. Door een ritueel uit te voeren om een doel te bereiken bekijk je iets op een heel andere manier, ben je op een andere manier er mee bezig. Of ik de levensenergie inderdaad heb weten te beheersen om mijn doel te bereiken kan ik niet zeggen. Wel heb ik de stroom gevoeld, heb ik hem voelen stromen, door mijn lichaam en om mij heen.
Achter de Verre Heuvels
Open, locks, Whoever knocks!
- Shakespeare, Macbeth
Na de eindeloze weides en bossen, na de heuvels op en afgelopen te zijn werd mijn doorzettingsvermogen beloond. Mijn vreugde nam de fysieke vorm aan van een kasteel. De burcht van Bath�ry. Ik klopte aan en de poort werd voor mij geopend. Ik trad binnen en werd verwelkomd. Ik schoof bij de tafel van de vrouwe aan en kreeg te eten en te drinken. Ik keek rond en werd vermaakt. Ik voelde nog steeds the immer aanhoudende vreugde, totdat de mannen binnenstormde�

Natuurlijk was ik een vreemdeling toen ik zo twee jaar geleden in de stad kwam wonen. Daarbij was het ook nog een nadeel dat ik bij mijn excentrieke oma woon. Gelukkig hebben mensen van mij inmiddels een beter beeld. Ik durf niet te zeggen dat ze me meer mogen dan voorheen, maar ze kunnen, mits ze dat willen, een beeld over mij vormen zonder de vooroordelen die ze misschien eerst hadden.

Ik heb een aantal vrienden waar ik veel mee optrek en mijn ervaringen mee deel. Niet alles echter. Hoewel ik heb laten doorschemeren dat ik me met Wicca-achtige praktijken bezig houd heb ik niemand verteld over de familie en de herkomst er van. Nog heb ik ze verteld over wat er in de kelder afspeelt. Dat zijn dingen die ik nog niet aan hen heb toevertrouwd. Mijn homoseksualiteit is bekend zover het mensen aangaat. Eerst was ik wel bang dat ik ermee gepest zou worden, maar als je jezelf goed opstelt en andere niet toelaat dat ze jou gaan pesten dan doen ze dat ook niet. Als je jezelf zwak opstelt en onzeker, dan wordt je gepest. Als je jezelf sterk opstelt en zelfverzekerd dan durven ze je niet te pesten.

Tijdens school projecten, en ook in mijn vriendenkring, zal ik niet de eerste zijn die opstaat als leider. Aan de andere kant zal ik wel de eerste zijn die het stuur in handen neemt als ik merk dat de groep reddeloos aan het ronddobberen is.
Ik dwing respect af van degene om mij heen. Dit heeft misschien iets met mijn adellijk bloed te maken. Ik respecteer natuurlijk anderen weer op mijn beurt, maar geef alleen dat respect dat ze verdienen. Dat klinkt heel logisch, maar je zou verbaasd zijn hoeveel mensen dit zeggen maar niet doen.

Als ik iets aan zou moeten geven waar ik echt van houd dan is dat het leven. Mensen die hun leven vullen met wanhoop en angst zijn zwak. Natuurlijk zijn er diegene die dergelijke mensen te hulp schieten, ik ben er daar niet ��n van. Zwakke personen mogen hun eigen zielige leventje leiden. Ik leef een mooi leven en leg mijn levenslust in alles wat ik doe. Leven is genieten. Soms neemt dat genieten wel duistere vormen aan, en soms is het heel moeilijk om te geloven dat na de regen zonneschijn komt. Maar als dat soort ervaringen je deprimeren in plaats van dat je ervan leert dan wordt je alleen maar zwakker. Mijn motto voor dat soort momenten is, alles wat jou niet dood maakt je sterker.
Dat soort duistere momenten terzijde is het leven mooi, niet alleen het leven als de serie ervaringen we die van geboorte tot aan de dood doorlopen maar ook het wonder van het biologisch leven. Om maar nog niet te spreken van de onzichtbare levensenergie die als een rivier door alles wat leeft stroomt, zelfs door de lucht die we ademen.
Ja, la vie est belle, het leven is mooi.
Achter het Duistere Gordijn
Who was that shape in the shadows?
Who�s is the face in the mask?

- Andrew Lloyd Webber, I Remember (from the Phantom of the Opera)
Uiterlijk: golven van mahonie bruin haar zoeken hun weg naar beneden terwijl even diep bruine ogen de wereld waarnemen. Rijzig maar niet slungelig, recht van ledematen maar niet atletisch. Zijn aangezicht scherp en glad geschoren, Oost-Europees, aristocratisch. Omhuld in stoffen met donkere tinten en sieraden van zilver, zoals het de adel betaamd.

Innerlijk: een persoonlijkheid is te gecompliceerd om in een paar woorden samen te vatten. In grote lijnen echter kan er wel een impressie gegeven worden.
Het leven gaat om genieten. Als je geen passie hebt om te leven dan had je net zo goed niet kunnen leven.
De sterken nemen, de zwakken geven. Zo is de natuur nu eenmaal. Soms ben je een sterke soms een zwakke. Baas boven baas.
Douglas is over het algemeen rustig hoewel ervan hem een dynamische energie uit gaat. Het is dezelfde sensatie als levende dingen die groeien, veranderen, evolueren. De sensatie van het draaien van het wiel der getijden.
Wanneer hij in actie komt doet hij dat met de sensatie van een oerkracht die door hem heen vloeit en dingen in gang zet.
De Erfstukken
Wealth is lent us, friends are lent us, man is lent,
kin is lent, all this earth�s frame shall stand empty.

- �The Wanderer�, auteur onbekend
Mentor: zijn oma. Zij is een excentriek vrouwtje van 68 dat samen met haar kleinzoon in een groot huis woont. Niet bepaald een landhuis maar zeker geen rijtjeshuis.
Grootmoeder Bartley is:
1 een Sorcerer en kent Hedge Magic
2 een mortal met veel occult
3 een Psychic met een paar nuttige truckjes
4 een medium en vraagt geesten om raad

Avatar: de avatar heeft zich nog niet kenbaar gemaakt daar Douglas nog niet ontwaakt is.
De avatar is:
1 Erz�bet Bath�ry
2 Anna Darvulia
3 Slot Bath�ry
4 de draak uit het Bath�ry wapenschild
5 J�nos �jv�ry (alias Ficzk�) de jonge mannelijke bediende en factotum van Erz�bet (en daarmee de belangrijkste bediende)

Sanctum en Node: dit is de kelder kamer die al eerder beschreven is.
Terug naar Index
Hosted by www.Geocities.ws

1