ชายคนหนึ่งขับรถยนต์ออกจากเชียงใหม่
เดินทางไปพักผ่อนตากอากาศที่เกาะภูเก็ต โดยเขาขับรถคันนั้นตลอดวัน จะพักก็เฉพาะตอนที่หยุดเติมน้ำมันเท่านั้น
เมื่อเขาเดินทางไปถึงจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ รถยนต์ของเขาก็เกิดการลุกไหม้และระเบิดขึ้นมาอย่างกระทันหัน
แต่โชคดีที่เขาเปิดประตูออกจากรถก่อน มิเช่นนั้นแล้ว เขาก็คงจะต้องถูกไฟคลอดตายอยู่ในรถอย่างแน่นอน
จากการสอบสวนหาสาเหตุ พบว่าเขาขับรถโดยใช้ระยะการเดินทางนานเกินไป
โดยที่ไม่ยอมหยุดพักเครื่องเลย จนทำให้เครื่องยนต์เกดความร้อนสะสม และระเบิดลุกไหม้ขึ้นมาในที่สุด
ซึ่งทำให้เขาต้องได้รับความสุญเสียหลายอย่าง ทั้งการสูญเสียรถยนต์ การสูญเสียเวลาในการเดินทาง
สูญเสียทรัพย์สินที่ติดอยู่ในรถ สูญเสียอารมณ์ และเกือบจะสูญเสียชีวิตของเขาเองด้วย
ทั้งนี้เพราะความประมาทและขาดความระมัดระวังของเขาเองแท้ๆ
ชีวิตของคนเรา ก็คงจะเหมือนกับรถยนต์คันนั้น ที่กำลังโลดแล่นบนถนนเพื่อก้าวไปสู่หนทางที่อยู่ข้างหน้า
โดยมีเป้าหมายหรือจุดมุ่งหมายในการเดินทางที่แตกต่างกัน ใกล้บ้างไกลบ้าง ตามที่แต่ละคนได้กำหนดเอาไว้
แต่ไม่ว่าหนทางข้างหน้าจะยาวไกลสักแค่ไหน หรือมีอุปสรรคมากน้อยเพียงใดก็ตาม
เราก็ยังอยากที่จะนำพารถยนต์แห่งชีวิตคันน้อยคันนี้ฟันฝ่าพายุฝน เดินทางไปให้ถึงจุดหมายปลายทางที่ตนเองได้มุ่งหวังเอาไว้
อย่างไรก็ตาม ชีวิตกับรถยนต์นอกเหนือจากการที่ต่างก็กำลังเดินทางไปสู่หนทางเบื้องหน้าแล้ว
ลักษณะที่เหมือนกันอีกประการหนึ่ง ก็คือ หลังจากที่ต้องเดินทางและทำงานมาอย่างหนักหน่วงเหน็ดเหนื่อยมายาวนาน
เมื่อถึงจุดๆ หนึ่ง ทั้งรถยนต์และชีวิตคนเราต่างก็ต้องการการหยุดพัก เพื่อที่จะให้เครื่องยนต์ได้พักผ่อน
มีความเย็นและสดชื่น โดยที่ไม่เกิดอาการน็อคหรือขัดข้องขึ้น การหยุดพักเสียบ้าง
จึงเป็นทางออกที่ดีที่สุด
ชีวิตของคนเราแต่ละคน เราต่างก็มีการงานและภาระหน้าที่ที่จะต้องรับผิดชอบ
มีทั้งงานหนักงานเบา ทั้งเล็กน้อยและยิ่งใหญ่ ที่เราจะต้องทำและรับผิดชอบอย่างดีที่สุด
ในการปฏิบัติหน้าที่หรือการงานในแต่ละวัน เรื่องธรรมดาที่มักจะเกิดขึ้นอยู่เสมอ
ก็คือความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า และบางครั้งก็อาจจะทำให้เกิดความรู้สึกท้อแท้เบื่อหน่ายตามไปด้วย
ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม
ความเหน็ดเหนื่อยที่เกิดขึ้นจากการทำงานและการดำเนินชีวิตประจำวัน
เป็นอาการบ่งบอกให้เรารู้ว่า ชีวิตกำลังต้องการการหยุดพัก เพื่อผ่อนคลายความทุกข์กังวลใจหรือความอ่อนล้าที่มีอยู่ให้บรรเทาเบาบางลง
หากเรายังฝืนทำต่อไป บางทีก็อาจจะทำให้เกิดผลเสียต่อตนเองขึ้นมาได้ในที่สุด
ในการดำเนินชีวิตประจำวันของคนเรานั้น คงจะดีกว่าที่เป็นอยู่มากมาย
ถ้าหากเรามีโอกาสได้ศึกษาเรียนรู้ ทำความเข้าใจ และเฝ้ามองดูความเป็นไปของชีวิตอยู่ตลอดเวลา
ตลอดจนรู้จักการนำเอาทางสายกลางมาใช้เป็นแนวทางในการประพฤติปฏิบัติอยู่เสมอ นั่นคือ
การดำเนินชีวิตที่เป็นไปด้วยความเรียบง่าย ไม่ซับซ้อน ไม่คาดหวังอะไรมากเกินไป
โดยให้งดเว้นจากการดำเนินชีวิตที่สุดโต่ง เช่น การทำงานอย่างบ้าเลือด การทรมานตนเองโดยการเสพสิ่งเสพติด
เป็นต้น และการหลีกเลี่ยงจากการปฏิบัติที่สบายเกินไป เช่น การกินมาก การนอนมาก
การเที่ยวมาก การปล่อยใจให้กิเลสครอบงำโดยที่ไม่มีการควบคุม เป็นต้น ซึ่งเป็นอุปสรรคที่จะขัดขวางไม่ให้ชีวิตประสบกับความสุขที่แท้จริงได้
หนทางชีวิตข้างหน้ายังเหลือระยะทางอีกยาวไกล ที่แต่ละคนจะต้องก้าวเดินไปให้ถึง
หากเหนื่อยนัก ก็หยุดพักเสียบ้าง เพื่อนอนหลับพักผ่อนเอาเรี่ยวแรง
ตื่นขึ้นมาจะได้มีความสดชื่น สดใส กระปรี้กระเปร่า และมีความพร้อมที่จะก้าวเดินต่อไปบนถนนชีวิตที่วกวนสายนี้อย่างมีความสุขและมีความมั่นใจมากยิ่งขึ้น.
ชีวิตต้องการการหยุดพัก การมุ่งทำงานอย่างหนักเพียงเพื่อที่จะกอบโกยเงินทองให้ได้มากๆ
ตามที่ใจปรารถนา โดยลืมเลือนที่จะคอยดูแลเอาใจใส่ต่อสุขภาพของตนเอง และการคาดหวังอะไรจากชีวิตมากจนเกินไป
จึงไม่ใช่สิ่งที่ดีมากนัก มีแต่จะเพิ่มเติมความทุกข์ให้เกิดขึ้นกับชีวิตมากยิ่งขึ้นเท่านั้นเอง.
หนทางข้างหน้ายังเหลืออีกยาวไกล ที่คุณจะต้องฝ่าฟันและก้าวเดินไปให้ถึง
หากเหนื่อยนัก ก็จงหยุดพักเสียบ้าง.
|
ชีวิตต้องการการหยุดพัก
|