| wig van wit kleur die kantelt en verkoolt zwart in de iris van mijn weten wit een wig van hoop en zwart slagschaduw van wat is het gemis |
| poezie RoBie Van Outryve |
| nu blad na blad het blad uit zwart en wak getakte valt regen vlaag na vlaag een vlaag weemoed door de leegte van de polder jaagt valt in onmin de jager hij mikt op wat vlucht als een schicht naar de bedding van een beveiligd gedicht |
| op het erste gezicht lijkt de lijn onbelangrijk doch uit een viltstift van asfalt fietst een schilder huiswaarts de open plek wordt vlakte en in een veld van woorden ligt kleur als taal versteend -voorlopig- |