[ Home ] [ เพื่อนp12 ] [ กาพย์เห่เรือ ] [ พระอภัยมณ] [ ปกิณกะไทย ]

ภาษาไทย เป็นภาษาที่มีความงดงาม ความไพเราะ ไม่แพ้ภาษาใดในโลก
กวีนิพนธ์เหล่านี้เหมาะสมอย่างยิ่งที่ลูกหลานไทยจะได้จรรโลงไว้เป็น
มรดกของชาติ สืบไป


ปากเป็นเอก
 
ผู้หญิง
ปากเป็นเอกเลขเป็นโทโบราณว่า
หนังสือตรีมีปัญญาไม่เสียหลาย
ถึงรู้มากไม่มีปากลำบากตาย
มีอุบายพูดไม่เป็นเห็นป่วยการ
ถึงเป็นครูรู้วิชาปัญญามาก
ไม่รู้จักใช้ปากให้จัดจ้าน
เหมือนเต่าฝังนั่งซื่อฮื้อรำคาญ
วิชาชาญมากเปล่าไม่เข้าที
  เป็นผู้หญิงแท้จริงแสนลำบาก
เป็นผู้ชายยิ่งยากกว่าหลายเท่า
หญิงต้องเจียมกายามาแต่เยาว์
ชายต้องเฝ้าวิงวอนให้หล่อนรัก
หญิงถึงรักต้องแสร้งแกล้งทำเฉย
หวังให้ชายอยากเชยยิ่งขึ้นหนัก
ต่างคนต่างซัดกันน่าขันนัก
ที่แท้ต่างสมัครจะรักกัน
วิวาหพระสมุทร
รัชกาลที่ ๖
 
วิวาหพระสมุทร
รัชกาลที่ ๖

ภาษา
บ่วงกรรม
ภาษาคือกล่องส่องความคิด
ภาพน้ำจิตอาจเห้นให้เด่นใส
ถ้าเขียนพูดพูดเปื้อนเลอะเลือนไป

ก็น้ำใจหรือจะแจ่มแอร่มฤทธิ์
เงาพระปรางค์วัดอรุณอรุณส่อง
ย่อมผุดผ่องกว่าเงาแห่งเตาอิฐ
อันคำพูดนั่นเล่าเงาความคิด
เปรียบเหมือนพิศพักตร์ชะโงกกระโหลกลึก
สำนวนเขียนทุกเปราะเหมือนมะกรูด
สำนวนพูดเครอะคระเป็นมะอึก
ผู้อ่านฟังทั้งสิ้นยินแล้วนึก
ว่าคนถึกปัญญาผ้าขี้ริ้ว
อันบ่วงกรรมทำไว้ในปางหลัง
เป็นพืชยังปางนี้ให้มีผล
หว่านพืชดีผลดีมีแก่ตน
หว่านพืชชั่วกลั้วผลที่คับแค้น
อันความจริงข้อนี้มีมาแล้ว
ไม่คลาดแคล้วเป็นอื่นทุกข์หมื่นแสน
จะเปลี่ยนชั่วให้ดีมีมาแทน
ถึงแม้นแมนแม่นไม่เปลี่ยนได้เอย



ศึกษิต
กรมหมื่นพิทยาลงกรณ์ (น.ม.ส.)
นิทานเวตาล
กรมหมื่นพิทยาลงกรณ์ (น.ม.ส.)


จิตมนุษย์
เพื่อนกิน - เพื่อนตาย
พระสมุทรสุดลึกล้น
สายดิ่งทิ้งทอดมา
เขาสูงอาจวัดวา
จิตมนุษย์นี้ไซร้
คณนา
หยั่งได้
กำหนด
ยากแท้หยั่งถึง
เพื่อนกิน สิ้นทรัพย์แล้ว
หาง่าย หลายหมื่นมี
เพื่อนตาย ถ่ายแทนชี-
หายาก ฝากผีไข้
แหหงหนี
มากได้
วาอาตม์
ยากแท้จักหา
โคลงโลกนิติ
พระยาเดชาดิศร
โคลงโลกนิติ
พระยาเดชาดิศร


สอนใจตน
 
น้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่า
เกิดเป็นคนเชิงดูให้รู้เท่า
ใจของเราไม่สอนใจใครจะสอน
อยากใช้เขาเราต้องก้มประนมกร
ใครเลยห่อนจะว่าตัวเป็นวัวมอ
  ชายข้าวเปลือกหญิงข้าวสารโบราณว่า
น้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่าอัชฌาสัย
เราก็จิตคิดดูเล่าเขาก็ใจ
รักกันไว้ดีกว่าชังระวังการ
ภาษิตอิศรญาณ
หม่อมเจ้าอิศรญาณ
 
ภาษิตอิศรญาณ
หม่อมเจ้าอิศรญาณ

วัฒนธรรมไทย
ในโลกนี้มีอะไรเป็นไทยแท้
ซึ่งผลิดอกออกผลแต่ต้นมา
อนึ่งศิลป์งามเด่นเป็นของชาติ
อีกดนตรีรำร่ายลวดลายไทย
และอย่าลืมจิตใจแบบไทยแท้
กำเนิดธรรมจริยาเป็นอาภรณ์
ของไทยแน่นั้นหรือคือภาษา
รวมเรียกว่าวรรณคดีไทย
เช่นปราสาทปรางค์ทองอันผ่องใส
อวดโลกได้ไทยแท้อย่างแน่นอน
เชื่อพ่อแม่ฟังธรรมคำสั่งสอน
ประชากรโลกเห็นเราเป็นไทย
 
หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล
ภาษาไทย
ในโลกนี้มีอะไรเป็นไทยแท้
ทั้งคนมีคนจนแต่ต้นมา
เด็กตะโกนกึกก้องร้องเรียกแม่
ไม่มีต่างภาษมาปะปน
แม่อยากให้ลูกรักได้พักผ่อน
สำเนียงกล่อมร่ายร้องทำนองไทย
พอโตขึ้นส่งเจ้าเข้าโรงเรียน
ภาษาไทยนั้นได้พัฒนา
บ้างชอบอ่านถ้อยคำทำนองเสนาะ
มีเสียงวรรณยุกต์ทุกทุกชั้น
ฉะนั้นหรือจะไม่ให้รักเจ้า
เกิดเป็นไทยคนหนึ่งเราจึงมี

ของไทยแน่นั้นหรือคือภาษา
ใช้ภาษาไทยทั่วทุกตัวคน
เริ่มใช้คำไทยแท้มาแต่ต้น
ทุกทุกคนก็สุขสบายใจ
ก็ไกวเปลให้นอนจนหลับใหล
ติดหูแต่สมัยโบราณมา
ได้เริ่มอ่านเริ่มเขียนเรียนภาษา
เป็นภาษาขีดเขียนได้เรียนกัน
ภาษาไทยไพเราะไม่แปรผัน
ขับร้องกันได้ง่ายคล้ายดนตรี
ภาษาไทยของเรามีศักดิ์ศรี
ของดีดีชื่อว่า "ภาษาไทย"
 
หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล

การอบรม
อันตึกงามสนามกว้างสร้างขึ้นได้
แต่งามจิตใจกว้างนั้นต่างกัน
มีเงินทองหยิบโยนให้ก็เสร็จสรรพ์
การอบรมเท่านั้นเป็นปัจจัย
 
หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล

เป็นบางส่วนที่คนำมาฝากให้ได้ร่วมอนุรักษ์ จรรโลงมรดกไทยร่วมกัน

[ Home ] [ เพื่อนp12 ] [ กาพย์เห่เรือ ] [ พระอภัยมณ ] [ ปกิณกะไทย ]
Hosted by www.Geocities.ws

1