เรื่องสั้น หมออนามัยไก่ชน
เสียงนกกระจิบ นกกระจอก เจียวแจ้ว ฟังแล้ว ช่างไพเราะเสียนี่กระไร ต่างส่งเสียงแข่งกันขับร้องจากรวงรังที่ทำจากหญ้าคาอย่างดี โดยพ่อนกที่แข็งขันสร้างรังแต่พอตัว บนหลังคาอนามัยทรงสูงสองชั้นเด่นเป็นสง่าท่ามกลางความเป็นชนบท ที่แสนอบอุ่นร่มเย็นของชาวบ้านโคกสูง ซึ่งนั้นเป็นการปลุกให้ชายหนุ่มที่ต้องรีบตื่นแต่เช้าได้โดยไม่ต้องพึงนาฬิกาอย่างทวี หมออนามัยประจำตำบลโคกสูงซึ่งเป็นหนึ่งในสามของสถานีอนามัยโคกสูง ซึ่งขณะนี้เขาได้ดำรงตำแหน่งเจ้าพนักงานสาธารณสุขชุมชน ระดับ 5 ที่ได้มาด้วยการต่อสู้กับอุดมการณ์ของตนเองอย่างภาคภูมิใจ เจ้าโต้ง .ไก่ชนพันธ์เหลืองหางขาว .เขาได้มันมาด้วยราคา ตัวละ 500 บาท จากผู้ชอบเลี้ยงไก่ชนที่ เรียกตัวเองว่าเป็นเซียนไก่ในตำบลหนึ่ง เจ้าโต้งตอนนี้อายุได้ ..เดือนแล้ว ตอนนี้มันเป็นหนุ่มที่พร้อมจะได้โลดแล่นในสนามที่มันชอบแล้ว นั้นคือสนานนักรบ โดยสายเลือดของมันโดยกำเนิด วันนี้ก็เหมือนกับทุกเช้า ทวีต้องรีบตื่นนอนแต่เช้าเพื่อที่จะซ้อมกลยุทธในการรบให้กับเจ้าโต้ง
วันนี้พ่อจะสอนเคล็ดลับวิชาสุดยอดให้ เจ้านะจดจำให้ได้หมดละกัน นะ เขาพูดกับมันอย่างนุ่มนวล ดูเหมือนเจ้าโต้งมันก็รู่ดูมันตั้งใจฝึกซ้อมเป็นอย่างดี เพราะอีกสามวันแล้วสินะ ที่เจ้าโต้งจะได้ลงสนามรบเป็นครั้งแรกของการเป็นนักสู้ของมัน ช่วงที่เขากำลังนั่ง ฝึกกลยุทธเจ้าโต้งอย่างตั้งใจ แล้วเขก็ต้องสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงเรียก
.คุณหมอ คุณหมอ มาดูบักหำน้อยแน่ จักเป็นหยั่ง เอาแต่ร้องไห้ เขารีบหันไป
ดูอย่าง รวดเร็ว อ๋อ .นึกว่าใคร เขาถอนหายใจ เจ้าของเสียงคือป้ามี แกพาหลานชาย อายุประมาณ 4 ปี ซึ่งกำลังงอแง อยู่บนท้ายรถจักรยาน ของแก ครับรอแป๊บหนึ่งนะครับผมขึ้นไปเอาลูกกุญแจอนามัยก่อน เอาบักหำไปรอที่บนอนามัยก่อน นะครับพูดเสร็จแกรีบปล่อยมือจากเจ้าโต้ง ปล่อยให้มัน ทบทวนวิชาแต่ลำพัก
พอทวีกำลังรีบรุดขึ้นไปเอากุญแจอยู่นั้นเองเขาก็ได้ยินอีกเสียงหนึ่งภายในบ้านพัก เอ้านี่กุญแจ ไม่ใช่เสียงใครอื่นไกลที่ไหน เป็นเสียงอันแสนหวาน ของอาจารย์ .ซึ่งเจ้าของเสียงเป็นผู้ ที่เข้ามาทำให้ ชีวิตชีวิตของทวี มีชีวิต ชีวา มาตั้งแต่อาจารย์ ..ได้มาบรรจุใหม่ที่โรงเรียนบ้านโคกสูงวิทยาคาร เมื่อปี 2538 ซึ่งโรงเรียนบ้านโคกสูงก็อยู่ตรงกันข้ามกับสถานีอนามัยโคกสูงพอดี อาจารย์แกเป็นคนจังหวัดมหาสารคาม และด้วยความเป็นเนื้อคู่กัน บ้านพักครูเต็ม ทวีจึงได้รับอาจารย์มาพักที่บ้านพักสถานีอนามัยเพราะตอนนั้นสถานีอนามัยมีบ้านพักว่างพอดี 1 หลัง หลังจากนั้นไม่นาน ด้วยความเป็นเนื้อคู่กันถึงจะอยู่ห่างไกลกันขนาดไหน ก็ไม่เป็นอุปสรรค์แก่เขาทั้งสอง จึงทำให้ตอนนี้สถานีอนามัยก็เลยยังมีบ้านพัก ว่างอีก 1 หลังตามเดิม .
ขอบใจมาก แม่บักไลอ่อน ..เขาพูดพร้อมกับตกใจเล็กน้อย แล้วเขก็รีบวิ่งขึ้นอนามัย ประมาณ 15 นาที เขาก็เดินลงมีพร้อมป้ามี และหลานซึ่งยังงอแงอยู่ และให้แกพาหลานกลับไปทานยาที่ บ้าน ดีนะที่เด็กไม่เป็นอะไรมาก เขารำพันกับตัวเอง ซึ่งเขาก็ได้ให้ยา ขับลมเด็ก ยาระบายอ่อนๆ ไปกินที่บ้านพร้อมแนะนำป้ามีแกว่าถ้าไม่ดีขึ้นให้ไปโรงพยาบาล ซึ่งเป็นคำที่ทวีคุ้นเคยคำนี้เป็นอย่างดี สำหรับหมออนามัยอย่างเขา เพราะเขาเป็นหมออนามัยไกลความเจริญ แต่อยู่ใกล้ประชาชน ทำให้เขาสามารถปรับตัวได้เป็นอย่างดี ซึ่งก็โชคดีของทวี ที่เขาเป็นคนบ้านโคกสูงแต่กำเนิด จึงเป็นการง่ายที่จะเข้าใจประชาชนในตำบลเป็นอย่างดี ซึ่งบางครั้งเขาอาจจะท้อแท้ใจบ้างที่ส่วนมากคนในพื้นที่เป็นชนเผ่า ข่า โซ่ ที่เป็นชนที่ยอมรับการเข้ามาของสิ่งใหม่ๆได้น้อยมาก แต่ด้วยความที่เขาก็เป็นชนเผ่านี้ด้วยเหมือนกัน ตอนนี้เขาจึงกลายเป็นหมอที่รักของชุมชนโคกสูงไปเสียแล้ว
..เอ้กอีเอ้กเอก .เสียงเจ้าโต้ง รีบปลุกนาายของมัน ทำให้ทวี รีบตื่นแต่เช้ากว่าทุกวัน โดยไม่สนใจเสียงนกกระจอก นกกระจิบทีบันเลงเพลงฝนตกริมหน้าต่างของ โลโซ ที่โด่งดัง อยู่บนหลังคาอนามัย เหมือนเคย แต่เขารีบไปดูเจ้าขอกเสียงปลุกแต่เช้า ซึ่งก็เป็นนิมิตหมายอันดีแล้วว่า วันนี้แล้วสินะ วิทยายุทธที่เขาถ่ายทอดให้มันจะได้ใช้ในการลงสนามนักสู้อย่างที่ตั้งตารอ พร้อมหรือยังลูกพ่อ เขาพูดกับมันอย่างอ่อนโยน
คุณหมอ คุณหมอ เขาสะดุ้งตามเสียงเรียกอีกครั้ง เมื่อเขาหันไปตามเจ้าของเสียง เขาก็ถอนหายใจ โธ่เอย ตกใจหมดนึกว่าใคร ว่าไงเจ้าเอก เอกเป็นเพือนของเขาตั้งแต่สมัยเรียนชั้นปรถมศึกษา และตอนนี้เอกก็ยังเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม ก็ไม่ว่าไงหรอก ก็มาดูเจ้าโต้งเหมือนกัน วันนี้พร้อมหรือยัง นึกว่ามันจะกลัวจน ยังไม่ตื่นนอน เอกเย้าตามประสาเพื่อนที่สนิทกัน นอนไม่ตื่นนะมันคนแล้วโว้ยทวีพูดพร้อมยื่นเจ้าโต้งให้ เอก รอ แป๊บหนึ่งนะ เดี๋ยวเข้าไปบอก แม่บักไลอ่อนก่อน ว่าแล้วเขาก็เข้าไปบ้าน สักพักก็ออกมาพร้อมจูงรถจักรยานยนต์คู่ใจ .
ว่าไงเจ้าโต้ง วันนี้อย่าตื่นสนามซะละ เอกพูดกับไก่ที่เขาอุ้มไม่ต้องห่วงมือชั้นนี้แล้วทวีพูดอวดเพื่อน
อย่างภาคภูมิใจ พร้อมพูดกับเจ้าโต้งว่า วันนี้อย่าลืมที่พ่อสอนให้นะ กรงเล็บอสูร
เช้าวันนี้เป็นเช้าวันเสาร์วันหยุดที่แสนจะสดใสกว่าทุกวัน เพราะมันเป็นความฝันขั้นแรกของการที่จะเป็นฟาร์มไก่ชนที่มีชื่อเสียงมีคนรู้จักในด้านการมีไก่ชนฝีมือดี ราคาสูง ซึ่งเขาเคยคิดฝันในใจ ตั้งแต่วันแรกที่เขา ได้นำเจ้าโต้งเข้ามาในบ้าน แล้วต่อมาอีกเดือนทวีก็นำรุ่นๆ เข้ามาอีกมีเจ้าโต ..เจ้าโป้ง ..พันธ์ .เจ้าครุฑ ..
ซึ่งเป็นรุ่นน้องของเจ้าโต้งทุกตัวยังไม่เคยลงสนาม เขากะว่าถ้าเจ้าโต้งมีชื่อเสียง จะเอาพวกมันไว้ทำเป็นพ่อพันธ์ จึงไม่ค่อยดูแลเหมือนเจ้าโต้ง เท่าไรนัก แต่ตอนนี้เขาก็ถือว่าเป็นเจ้าของฟาร์มย่อย ฟาร์มหนึ่งเพราะบ้างบ้านพักของเขาเขาได้ทำเหลาไก่ จำนวน 3 คอก มีไก่ตัวเล็กๆอยู่จำนวนมาก ซึ่งถ้าเป็นไปตามที่เขาคิดไว้ ทวีฟาร์ม ก็คงมีคนรู้จัก และมาขอซื้อพันธ์ไก่ กับเขาอย่างแน่นอน
ไปกันได้หรือยัง เอกร้องถาม
ไป เสร็จแล้ว พร้อมทั้งตะโกนบอกภรรยาอันเป็นที่รัก แม่จะเอาอะไรไหม พ่อจะไปแล้วนะ
ซื้อกับข้าวเย็นมาด้วยละกัน แล้วอย่ากลับค่ำละ อาจารย์ .ผู้เป็นภรรยาพูดด้วยความเป็นห่วง ..
ประมาณ 10 โมง เช้า กว่าๆได้ ทั้งสามก็มาถึง สนามไก่ชนอำเภอใกล้เคียง มีผู้ที่ชอบการชนไก่ทั้งเจ้าของไก่ ผู้ติดตาม มีทั้งเด็กเล็ก เด็กโต ผู้หญิง ผู้ชาย ต่าง ขะมักเขม้น ในการ ปรับคู่ไก บ้าง ตกลงราคากันบ้าง อย่างครึกครื้น ทวีเดินเข้าไปในสนามไก่ชนอย่างหัวใจเต้นแรง ตอนนี้มันเหมือนกับว่าเขาหูอื้อ เสียแล้ว จนเขาตกใจ เมื่อมีคนเรียก
ว่าไง คุณหมอทวี วันนี้มาแต่เช้าเลยนะ ได้คู่ปรับหรือยัง ปรับคู่กับไก่ผมไหม ชายสูงอายุร้องทัก
อ้าวหวัดดีครับลุงชื่น เขาทักตอบพร้อมยกมือไหว้อย่างนอบน้อม ลุงชื่นแกเป็นเจ้าของสนามชนไก่แห่งนี้ ว่าไงเจ้าเอก เขากระซิบถามเพื่อน พร้อมพูดเย้าว่า เดี๋ยวก่อนละกัน เดี๋ยวเจ้าโต้งมันยังตื่นๆสนามอยู่ มันคงอยากจะจน กับไก่ต่างถิ่นมากกว่า พูดแล้วเขาก็หัวเราะ ถ้างั้น ยังไงไม่มีคู่ชน ค่อยบอกลุงนะเดี๋ยวจะหาตัวเด็จๆ มาจัดการให้ ลุงชื่นพูด เชิงข่ม
ประมาณ 1 ชั่งโมง เจ้าโต้งก็ได้คู่ชน ซวึ่งเป็นไก่จากอำเภอข้างเคียง โดยชนเป็นยกกำหนดด้วยกัน 4 ยก ยกละ ..
ยกที่ 1 เฮ้ .เฮ้ ..เสียงเชียร ทวี และเอก พร้อมคนที่ลงข้างเจ้าโต้ง พร้อมคำชมว่าเจ้าโต้งเก่งอย่างมาก เก่งมากลูกพ่อ ทวีตะโกนเสียงดังอย่างดีใจ ยกทีหนึ่งดู่เหมือนเจ้าโต้งจะเป็นต่ออยู่มาก
ยกที่ 2 ดูเหมือนเจ้าโต้งจะได้เปรียบนะ เอกพูดด้วยสีหน้าที่ดีใจ แต่ผู้ที่ดีใจกว่าจะเป็นใครไปเสียไม่ได้ ชนะแน่ๆอยู่แล้ว ทวีพูดอย่างมีความสุข
ยกที่ 3 จัดการมันเลยเจ้าโต้ง ทวีตะโกนอย่างลืมตัว โดยไก่คู่ปรับดูเหมือนจะไม่ไหวและดู่เหมือนอ่อนแรงมาก แต่เจ้าโต้งก็ไม่รู้จะทำยังไงต่อมันเห็นไก่คู่ต่อสู้มันไม่ทำอะไรมันมันก็เฉย เอาแต่พยุงไก่คู่ต่อสู้ยังกับมันกลัวว่าคู่ต่อสู้ของมันจะล้ม เอาซะอย่างนั้น จนยกที่ สามหมดลง
ว่าไง ระวังไก่บอบช้ำนะ เจ้าเอกพูดกับฝังตกข้าม
อะ..ดูอีกยกละกันถ้า มันโดยออีกที จะอุ้มแล้วล่ะ เจ้าของไก่คู่ปรับพูดอย่างอ่อนแรงเพราะกลัวไก่ตัวเองเจ็บเหมือนกัน
ยกที่ 4 ทั้งสองดูเหมือนจะไม่ชนกันเลย เพราะไก่คู่แข่งดู่เหมือนจะไม่มีแรงเหลืออยู่แล้ว แต่เจ้าโต้งก็ได้แต่ประครองแขนของมันเอาไว้ไม่ให้เพื่อนร่วมสังเวียนล้ม มันคงเห็นเจ้านายของมันคอยช่วยรักษาคนป่วยในอนามัย ตลอดเวลา และมันคงไม่อยากจะซ้ำเติมคนที่ไม่มีทางสู้ สมกับมันเป็นไกของคุณหมอที่ทุกคนรัก มันจะทำร้ายใครก่อนได้ไง เสมอวะ เจ้าเอกถอนหายใจ ไม่มีคำพูดจากปากทวี
เช้าวันนี้ เสียงนกกระจอกนกกระจิบ ยังส่งเสียงขับร้องเพลงฮิส อย่งมีความสุขเหมือนทุกวัน แต่เจ้าโต้งไม่เห็นนายของมัน ที่คอยมาถ่ายถอดวิทยายุทธ์ ในการรบอย่างเก่า แต่มันกับชวน เจ้าโป้ง เจ้าครุฑ เจ้าโต ไปวิ่งเล่นไล่แม่ไก่พันธ์สาวๆสวย ที่มาเล่นในบริเวณอนามัย ปล่อยให้คุณหมอทวี อาจารย์ เล่นกับเจ้าไลอ่อนน้อย ส่งเสียงหัวเราะกันอย่างมีความสุขภายในบ้านพักอนามัย อย่างมีความสุขต่อไป