Chapter First : Deva

ณ.  World Center Dome โดมที่ใหญ่ที่สุดในโลก สามารถจุคนได้ถึงสิบล้านคนขณะนี้เสียงของทั้งโดมกระหึ่ม เสียงกรีดร้องมากมายพุ่งผ่านอากาศสู่ท้องฟ้าเบื้องบนจากที่โดมนั่น ขณะนี้ เหตุการณ์ตอนนี้ใครๆก็ต่างรู้กันว่ามีการแสดงคอนเสิร์ตที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก “Deva---heaven Lives”นั่นเอง……….

เสียงกรีดร้องเรียกที่เต็มไปด้วยความโหยกระหายยังคงดังไม่หยุด ขณะนั้นยังไร้ร่างและแสงสีจากเวที แต่เสียงกรีดร้องจากผู้ชมยังคงดังไม่หยุด มัน เป็นเสียงเรียกหาเสมือนคนที่อดข้าวเจียนตายกำลังรอคอยอาหารที่กำลังมาอยู่ ……….ในที่สุดทั้งโดมไฟก็ดับแสงลง เสียงผู้คนสงบลง ในใจของผู้ชมที่ รอคอยใจระทึก เตรีมตัวสู่การมาของสิ่งที่พวกเขารอคอยมานาน…………..

----------ฟิ้วววววววว--------------เสียงบางอย่างพุ่งมาจากทางด้านบน แต่มันมองไม่เห็นเพราะตอนนั้นไร้ซึ่งแสงแล้ว……….และแล้ว ก็มีแสง หนึ่งปรากฏขึ้นมากลางโดมเหนือผู้ชม แสงสีฟ้าค่อยๆชัดขึ้น ชัดขึ้น จนสามารถเห็นได้ว่าเป็นรูปร่างของมนุษย์----มีปีก!? ใช่แล้วมันเหมือนเทพมากกว่า มนุษย์ ผู้ชมเห็นจึงกรีดร้องอีกครั้ง คราวนี้ดังกว่าเดิม ร่างบนโดมที่ลอยอยู่หันลงมามองยังเบื้องล่าง ปีกที่หุบเริ่มกางออก และแผ่ขยายจนสุดปีก เขามองซักพัก แล้วเอ่ยขึ้นว่า

----------ข้ามาจากดินแดนแห่งเทวาลัย ข้าเกิดจากหัตถาของพระผู้เป็นเจ้า ท่านกำเนิดข้า…. และข้าก็กำเนิดขึ้นมาเพื่อพวกเจ้า….เหล่ามนุษย์………และพวกข้าก็มาแล้ว………………..ขอต้อนรับสู่โลกแห่งข้า DEVA HEAVEN LIVES ณ บัดนี้!!----------

พูดจบแสงสีแดง เหลือง น้ำเงิน สว่างวาบขึ้นมาจากเวที เสียงกลอง กีตาร์ และ เบส ดังขึ้นในทันที มันกำลังเริ่มบรรเลงบทเพลงแรก มันคือ “Kiss of goddess” ร่างกลางโดมเมื่อซักครู่หายไปพร้อมแสงที่ดับลง ซักครู่พอ intro จบเขาก็ขึ้นไปยืนอยู่บนเวทีเสียแล้ว

--------วิญญาณของฉันที่บินสู่ห้วงไร้ขีดจำกัด บินสู่อ้อมกอดที่แสนอบอุ่น ฉันไม่หวั่น ไม่เคยสะท้าน เมื่อฉันนั้นอยู่ในอ้อมอกแห่งเธอ Ohhh เทพธิดาของชั้น เธอมอบจุมพิตแห่งความรักเพื่อมอบความกล้าให้แก่ชีวิตของฉัน บัดนั้นฉันไร้ซึ่งความกลัวอีกต่อไป Ohhh kiss of goddess……..your kiss ….your love------------

บทเพลงยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆเสียงกรี๊ดที่เหมือนจะทำลายโลกทั้งโลกได้ยังคงกระหึ่มไปเรื่อยๆ จนในที่สุด 3 ชมแห่งความฝันก็จบลง มีอังกอร์เรียกให้พวกเขากลับมาแสดงใหม่อีกหลายครั้งหลายครา พวกเขาก็ตอบสนองแต่แล้วการแสดงต่อเพลงที่ 5 ก็จบลงพวกเขาคงเหนื่อยเต็มที่ เลยไม่กลับมาเมื่อมีอังกอร์เรียกอีกครั้ง…………

------หลังจากจบคอนเสิร์ต คนก็ทยอยออกจากโดม นักดนตรีทั้งห้าคนเดินไปด้านหลังเวทีและไปประชุมสรุปงานคอนเสิร์ต หลังจากประชุมสรุปผลงานเสร็จพวกเขาก็แยกย้ายกันกลับ
”เฮ้ออ เหนื่อยชมัดเลยแหะ ไม่น่าเอาใจคนดูเล๊ยย ตูจะตายเอา”เสียงเจ้าของมือกลองร้องโอดโอยด้วยความเมื่อยล้า เพราะว่าเขานั่นแหละเป็นคนที่เสียพลังไปมากที่สุดในวง “ดีนะที่รอบเดียว ขืนมีรอบสอง ได้นอนโรงบาลไม่มีกำหนดแน่”
”อย่าบ่นเลยน่า hyper เดี๋ยววันนี้ไปเลี้ยงฉลองกัน” มือเบสเอ่ยขึ้นมา
”ไอ้ neo แกน่ะอู้ ข้ารู้น่าตอนเล่นแกอู้บ่อยๆใช่มะ แกเหนื่อยน้อยที่สุดนี่หน่า ทำมาพูดดี”
”หยุดเถียงน่า พวกนาย อืมม พวกนายจะฉลองใช่มะ เออ เรากะพี่ขอตัวนะเพราะพอดีเราสองคนจะไปซ้อมต่อน่ะ”กีตาร์ริทึ่มเอ่ยขึ้นเพื่อหยุดทั้งสอง
”นายก็อย่างนี้ทุกทีสินะ h3 ชอบไปไหนสองต่อสองกับพี่ nop อยู่เรื่อยเลย”hyper บ่นเสียงดังเมื่อเอ่ยถึงมือกีตาร์ทั้งสองของวง
”แล้วแกล่ะ ulty แกจะไปกับพวกเราไหม”
นักร้องนำ------คนเดียวกับคนที่ลอยอยู่กลางโดมหันมามอง “เอ่อ..ไม่ล่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้เรามีเรียนน่ะ พวกนายไปเหอะนะ”
”โถ…ไอ้คนขยัน แกน่ะนะยังเรียนอยู่อีกทั้งๆที่ดัง และรวย ระดับโลกไปแล้ว
”แล้วมันจะไปยืนยงเท่าความรู้ไหมล่ะไอ้ของพวกเนี๊ย” พูดจบ ultimate หรือ ulty ก็เดินฉับๆไปอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้ hyper ยืนบ่นในลำคอต่อไป

”Deva”เป็นวงร๊อคที่โด่งดังมากระดับโลก ประกอบด้วย 5 คนด้วยกัน คือ

”ULTIMATE” ทำหน้าที่ นักร้องนำ
”WHITE CROW” หัวหน้าวงและมีตำแหน่ง กีตาร์ลีดส์
”HOLY THREE” หรือ “H3” ตำแหน่ง กีตาร์ริทึ่ม
”NEO” ตำแหน่งเบส
และ ”HYPER” มือกลองของวง
เตรียมพบกับ single ใหม่ของพวกเขาเร็วๆนี้….

ultimate นั่งดูโฆษณาของวงตัวเองในห้องพักของเขาด้วยสีหน้าที่เหนื่อยอ่อน ในสมองเขาตอนนี้ไม่มีความยินดี หรือ ความภาคภูมิใจอะไรเลย แต่มันกลับเป็นความเหงา….ความอ้างว้าง ใช่ เขาอาจมีเพื่อนที่ดีและสนุกสนานอย่าง neo หรือ hyper แต่หนุ่มวัย 20 ปีคนนี้กลับยังคงเหงา มันคือความร้สึกเหงาแบบใดกัน เขาเฝ้าถามกับตัวเองตลอดเวลา……
ซักพักเมื่อเขาพอหายเหนื่อยไปบ้าง เขาถอดเสื้อผ้าออก แล้วไปอาบน้ำ น้ำจากฝักบัวไหลซู่ลงมาบนหัวที่ชุ่มเหงื่อเขาเต็มแรง มันพอทำให้เขารู้สึกสดชื่นได้บ้าง แต่ใจเขาก็ยังคงเศร้าสร้อยอย่างประหลาดเช่นเดิม……..หลังจากนั้น เขาออกมาจากห้องน้ำ หยิบเสื้อผ้าที่ดูเก่า และดูล้าสมัยออกมาชุดหนึ่ง เขาหยิบมันขึ้นมาสวมใส่ เดินไปที่กระจก เช็ดหัวที่เปียกจนแห้ง และหวีผมแสกข้างที่ดูแล้วสุดจะเชย หยิบแว่นใหญ่ๆขึ้นมา และเดินออกจากห้อง

นี่คืออีกโฉมหน้านึงของเขานั่นเอง เขาเดินออกทางประตูหลังของโดมเดินฝ่าฝูงชน โดยไม่มีคนรู้เลยว่านี่คือเขา เดินไปที่รถจักรยานเก่าๆซอมซ่อคันหนึ่งที่จอดไว้ข้างๆรถเฟอรารี่สีแดงสด แล้วก็ถีบมันออกไปจากโดม
”ฮัลโหล ป้าหรือฮะ เดี๋ยวผมกำลังจะกลับถึงหอแล้วนะครับ ทำงานพิเศษเสร็จแล้วล่ะครับ ป้ายังไม่ปิดร้านใช่ไหมฮะ เดี๋ยวผมจะรีบกลับไปกินข้าวต้มสูตรเด็ดของป้านะครับ” พูดจบ ultimate ก็วางหูโทรศัพท์ในตู้สาธารณะ แล้วลงมือถีบจักรยานต่อไป จริงๆแล้วน้อยคนนักที่จะรู้ว่าเขาเป็นคนสองหน้า นอกจาก โปรดิวเซอร์ และ เจ้าของบริษัทที่รู้แล้ว ยังมี neo เพื่อนสมัยเด็กของเขาอีกคนที่รู้ ในฉากหน้าเขาคือ ultimate สุดยอดนักร้อง นักแต่งเพลง ชื่อดังระดับโลก แต่ฉากหลังที่แท้จริงก็คือ “KOCH” ไอ้หนุ่มมหาลัยปีสาม(มหาวิทยาลัยเปิด--เลยหยุดบ่อยได้)ที่ไม่โดดเด่น อยู่คนเดียวในหอพักชายแถวมหาลัย มีงานพิเศษคือเด็กยกของให้กับวง Deva เหตุผลที่เขาทำเช่นนี้เพราะเขาอยากมีชีวิตที่ปกติสุขในเวลานอกเหนือเวลางาน มีหลายครั้งที่ความลับของเขาเกือบแตก แต่ก็พ้นไปได้

ในที่สุดจักรยานเก่าๆสีแดงก็ได้มาจอดที่หน้าหอลักษณะเก่าๆ แคบๆ ที่อยู่ในซอยแห่งนึง koch จูงจักรยานไปจอดไว้ในซอกข้างตึก ล๊อคกุญแจแล้วเดินไปยังร้านค้าที่อยู่ที่ชั้นหนึ่งของหอ
”มาแล้วครับป้า ไหนข้าวต้มง่ะครับ หิวแล้วๆ”
”แหม มาถึงก็ถามถึงของกินเลยนะ เอ้า นี่จ้ะ”
”ขอบคุณฮ่ะ ทานละนะคร๊าบบบบ” koch รีบตักข้าวต้มใส่ปากอย่างรวดเร็วด้วยความหิว พอกินเสร็จเขาก็ดื่มครีมโซดาของโปรด เขาเริ่มง่วงเพราะความเหนื่อยล้า เลยเอ่ยคำราตรีสวัสดิ์กับป้า แล้วเดินขึ้นห้องไป
”ฮ้าวววว เหนื่อยชมัดเลย ร้อง 20 เพลงติดกันแบบนี้ มีหวังได้ไปเข้าโรงบาลหาหมอรักษาลูกกระเดือกอีกแน่”
เขานอนบ่นพึมพำซักพักแล้วเขาก็หลับไป…….

เช้ารุ่งขึ้น koch ตื่นแต่เช้า วันนี้เขามีเรียนตั้งแต่ 7 โมงครึ่ง เขารีบลุกขึ้นมาอาบน้ำอย่างรวดเร็ว แปรงฟันอย่างลวกๆ แต่งตัวแล้วขับจักรยานเผ่นไปที่มหาลัยอย่างรวดเร็ว

”เซฟ”เขาเอ่ยหลังจากมาทันเวลาพอดี เสียงออดดังขึ้น “เอ้ยย แล้วไมไม่มีใครในห้องเลยเนี่ย”
---ซักพักเขาก็จำได้ว่าวันนี้อาจารย์เขาหยุดสอน เขาบ่นด่าตัวเองซักพัก จึงเดินลงมาจากห้องเรียนที่อยู่ชั้นสองสู่ชั้นหนึ่งด้านล่าง
”บ้าเอ้ยย ดันลืม ไม่งั้นวันนี้คงได้ไปสัมภาษณ์แล้วล่ะ เสียเวลาเปล่าจริงๆ”
koch เดินทอดหุ่ยไปเรื่อยๆในมหาลัย เขาจึงเดินไปที่โรงอาหารเพื่อหาอะไรกิน เพราะท้องเขาเริ่มร้องขึ้นมาแล้ว พอมาถึงโรงอาหารเขาสั่งอาหารและซื้อน้ำมาแล้วจึงมานั่งที่เก้าอี้ยาวตัวหนึ่งในโรงอาหารซึ่งอยู่ที่นั่งเขาอยู่ใกล้ถนนภายในมหาวิทยาลัย
koch นั่งเหม่อลอย เขาตักข้าวแต่ละคำๆใส่ปากกินเวลานานมาก ความเศร้าสร้อยและเหงาที่แสนประหลาดกลับมาอีกครั้ง เขาก็ไม่ค่อยเข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมเขาถึงมีความรู้สึกเช่นนี้….

ซักพัก เขาก็คิดได้ว่าไปเดินซื้อของ ซื้อหนังสือมาอ่านแก้เซ็งดีกว่า หลังจากกินอาหารเสร็จ เขาก็เอารถจักรยานไปจอดเก็บไว้ตรงข้างตึกของคณะ แล้วมุ่งหน้าไปห้างสรรพสินค้าแถวนั้น ดูหนัง ซื้อหนังสืออ่านซักพัก เวลาก็ล่วงเลยมาประมาณเที่ยง koch จึงเดินไปร้าน McDonaldDuck ร้านอาหารฟาสท์ฟู้ด เพื่อไปหาอะไรทานแล้วก็นั่งอ่านหนังสือที่เพิ่งซื้อมา
”อืมม ฮ่าๆๆๆๆ เอิ่ม……”เขานั่งกัดเบอเกอร์พลางอ่านหนังสือพลาง แสงแดดกลางวันนี้ดูร่มดีมาก เขานั่งทอดตัวไปกับเก้าอี้ของร้านอย่างสบายใจ แต่แล้ว…

-----พลั่ก!!!!-----

เสียงบางอย่างดังลั่นทางข้างตัวเขา
”ขะ..ขอโทษค่ะพี่ เอ่อ…ขอหนูหลบคนได้ไหมค่ะ”
”เอ่อ!?? …..อืมม เอาสิมานี่น้องมาแอบตรงซอกโต๊ะนี่มา เดี๋ยวพี่เอาถุงช่วยบังให้”
มีเด็กผู้หญิงคนนึงวิ่งล้มมาทางโต๊ะเขา เธอดูเหมือนว่ากำลังหนีคนอยู่ koch เลยช่วยเขาด้วยอารมณ์งุนงงเล็กน้อย
”นี่พี่ ถ้าเห็นผู้ชายหัวล้านๆหน้าดุๆใส่เสื้อเชิ๊ตผูกเน็คไท มีป้ายแขวนๆมาทางนี้นะถ้าเขามาถามหาหนู บอกเค้าว่าพี่ไม่รู้นะ นะๆๆๆ”
”เอ่อ... อืม แล้วจะบอกให้”
อย่างที่เด็กคนนี้พูดไม่ผิด คนท่าทางอย่างนั้นเดินมาจริงๆ เขาถามกับ koch อย่างนั้นจริงๆ koch ตอบปฏิเสธไป แล้วคนๆนั้นก็เดินอารมณ์เสียๆออกจากร้านไป
”เค้าไปแล้วใช่มั๊ยค่ะ พี่”เธอถาม
”ครับ เห็นขึ้นชั้นสองไปแล้ว” koch มองเด็กคนนั้นที่ตอนนี้ลุกขึ้นมานั่งข้างๆเขาแล้วซักพักแล้วพูดต่อ”คนนั้นคือสารวัตรนักเรียนใช่ไหม น้องหนี-----“
”ก้อเออดิพี่ ไม่น่าเสี่ยงเข้ามาเลยจริงๆ ว่าแล้วว่าต้องเจอ”
”แล้วทำไมต้องโดดเรียนมาที่นี่ล่ะ”
”เรื่องมันยาวน่ะค่ะพี่ หนูมีเหตุผลจำเป็นแหละ ไม่อยากทำซักเท่าไหร่หรอกน่า ยังไงก็ขอบใจพี่นะ”
”อืม ไม่เป็นไรครับ แล้วนี่จะทำไงต่อไปเนี่ยทีนี้ ขืนออกไปเจอสารวัตรนักเรียนอีก ได้ซวยแน่ๆ แล้วแถวนี้พี่ว่าสารวัตรนักเรียนไม่น่ามีคนเดียวด้วยนะ”
”นั่นดิค่ะ เอาไงดีเนี่ย”
”อืมม เอางี้นะครับ คือข้างร้านมันติดกับที่จอดรถใช่ไหม น้องไปรอแถวนั้นนะ พอดีพี่จอดรถไว้แถวนี้พอดี เดี๋ยวพี่จะได้พาน้องออกจากที่นี่เอง”
”เอ่อ..เอางั้นเลยหรอ ไม่รบกวน----“
”ไม่น่า” เขาพูดสวนทันที “ไปรอแถวนั้นซัก 10 นาทีนะ พี่จอดรถไว้ข้างๆห้างนี่แหละ”
หลังจากนั้นทั้งสองจึงรีบเดินไปที่จอดรถอย่างรวดเร็ว koch วิ่งไปตรงทางออกของที่จอดรถสู่ด้านนอกห้าง สักพักก็มีเสียงรถดังกระหึ่มวิ่งเข้ามา
”วะ...ว้าย เฟอร์---รา---รี่ รถของพี่เองเหรอค่ะเนี่ย”
”เปล่าหรอก รถของเจ้านายน่ะครับ เขาฝากให้ดูแลน่ะ”
”ฝากให้ดูแล.....เฟอร์รารี่เนี่ยอานะ”
koch หันไปยิ้มเล็กๆ ช่างโชคดีที่เวิร์ลเซ็นเตอร์โดมติดกับห้างนี้ เขาขับออกจากห้างอย่างรวดเร็ว คิดในใจว่า ถูกไหมที่ช่วยเด็กหนีเรียน
”ชื่ออะไรน่ะครับ”
”เอ่อ...ชื่อ เฟร์ น่ะค่ะ”
”เอ๋ ชื่อแปลกดีนะครับ แบบ เฟย์ วอง รึปล่าว”
”ไม่ค่ะ ไม่ เฟร์ ค่ะ ไม่ใช่ เฟย์ ตัวลงท้ายต่างกัน มันมาจากคำว่าแฟรี่ ที่แปลว่าเทพยดาน่ะค่ะ แต่เรียกให้สั้นเท่านั้นเอง”
”อืออ แปลกดีนะ เอ้ออ แล้วตกลงให้พี่ไปส่งไหนเนี่ย”
”อื้อออ ตอนนี้บ่ายแล้วใช่มั้ย เอาไงดี เอางี้นะ พี่พาหนูไปส่งตรงสวนสาธารณะแกรนด์ทรีพาร์คแล้วกันนะ หนูจะไปแอบๆแถวนั้นพอเลิกเรียนเดี๋ยวค่อยกลับบ้าน”
”แล้วจะไปนั่งแถวนั้นคนเดียวหรอ ต้องการเพื่อนไหมล่ะ”
”…………ก้อดีนะค่ะพี่ หนูกลัวด้วยเดี๋ยวเจอสารวัตรนักเรียนเข้าในนั้นเดี๋ยวแก้ตัวไม่ถูก”

หลังจากนั้น koch ก็ขับรถไปยัง แกรนด์ทรีพาร์ค เขานำรถไปจอดไว้ข้างๆแนวถนนติดต้นไม้ใหญ่ซึ่งเป็นสัญญลักษณ์ของสวนสาธารณะ เขาพาเฟร์ไปนั่งตรงเก้าอี้ยาวใต้ร่มไม้ใหญ่ แล้วพูดคุยกัน
”ตกลงน้องหนีเรียนเพราะอะไรหรอครับ”
”……….อืม ก็จะซื้อของให้คนน่ะ ต้องรีบให้เย็นนี้ด้วย เวลามันเร่งเลยต้องโดด…”
”ใครหรอครับ คนนั้น แล้วสำคัญมากเลยหรอ”
”ก็....พิเศษมากเลยนะ ----- สำหรับหนูน่ะเขาสำคัญมากเลย.........คือพอดีเพื่อนเค้าเย็นนี้จะได้ไปเจอเค้าคนนั้น เลยอยากให้เพื่อนเอาของฝากไปให้---“
เธอพูดด้วยสีหน้าอายนิดหน่อย “เค้าได้แล้วจะดีใจไหมน๊า เค้าจะคิดยังไง จะทิ้ง---รึเปล่า”
”ใครหรอครับ แฟนหรอ?”
”ไม่ๆๆๆๆๆๆๆๆ ไม่ค่ะ แต่ถ้าได้ก็ดีนะ........คือเค้า---สำหรับหนู---เค้าสูงเกินไปน่ะ แต่หนูก็อยากจะให้”
koch เกาหัวแกรกๆด้วยความงง “แล้วเค้าคือใครล่ะครับ”
เฟร์ ก้มหน้าทันที เธอหน้าแดงและคิดพักนึง แล้วหันมามอง koch อีกครั้ง
”พี่รู้จักวง Deva ไหมค่ะ”
koch สะอึกทันที ใจเขาวูบไปนิดนึง “เอ่อ..ไม่รู้ คืออะไรหรอ...” เขาเผลอพูดปดไปโดยไม่คิด คงเพราะใจเขาอยากจะปกปิดตัวจริงจนมากเกินไป
”หา~พะ...พี่ไม่รู้จักหรอ เชยระเบิดเลยง่ะ อือ แต่ท่าทางหน้าตาพี่ก้อน่าจะยังงั้นแล้วเนอะ ท่าทางเด็กเรียนนะพี่น่ะ ก้อคือว่าวงนี้เป็นวงร๊อค แนว---“ เธออธิบายให้ koch ฟังเสียงยืดยาว เขาทำหน้าเบื่อนิดๆ เพราะอยู่ๆก็ได้ฟังเรื่องที่ตัวเองรู้ดีกว่าใครจากปากคนอื่น แต่เขาก็ยังพยักหน้าตาม
”แล้วที่น้องชอบน่ะ ใครหรอ” koch ถามอีกครั้ง ในใจเขาคิดว่าคงเป็นพี่ nop หรือ neo ซึ่งเป็นสุดหล่อประจำวง
”ultimate สิค่ะ ต้อง ulty-chan คนเดียวค่ะ”
koch สะอึกครั้งใหญ่ทีเดียว ตัวเขาแทบล้มจากเก้าอี้ยาว
”ใครๆก็ชอบพี่ ulty ทั้งนั้นแหละค่ะ คนอะไรร้องเพลงเพราะ แต่งเพลงก็เก๊งเก่ง ไม่หยิ่งเลย ท่าทางใจดีอีกต่างหาก แถมหล่อมากกกกกซะด้วย”
koch ยิ้มนิดๆ เขาไม่เคยรู้เลยว่าแฟนเพลงคิดกับเขายังไง
”แล้วน้องก็หลงรักเขางั้นหรอ”koch ถามด้วยน้ำเสียงเชิงแหย่ๆ ในใจเขาตอนนี้รู้สึกสนุกและดีใจมาก
”แหม ก็ เค้าน่ารักมากเลยค่ะ ก็รักกกกกกกกกกกกกมากเลย”
koch แอบหัวเราะด้วยความดีใจ แล้วพูดต่อ “แล้วนี่ซื้ออะไรให้เค้าหรอเนี่ย”
”ก็....ความจริงไม่อยากบอกใครหรอกนะค่ะ... แต่พี่อุตส่าห์ลำบากเสียเวลามาช่วยหนูไว้ อืออ มันเป็น ตุ๊กตาแห่งความโชคดีน่ะค่ะ เป็นตุ๊กตานางฟ้า หนูเห็นที่ร้านในห้างน่ะแหละ ราคาแพงเหมือนกันนะ เนี่ยหนูเพิ่งเก็บตังครบวันนี้เอง พอดีเพื่อนหนูเค้าวันนี้จะไปสัมภาษณ์วง Deva พอดี---คือเพื่อนหนูเป็นพิธีกรในรายการ hot universe น่ะค่ะ เดี๋ยวเย็นนี้หนูจะแวะไปหาเพื่อนเรานัดเจอกันตรงร้านไอศครีมหลังโรงเรียนน่ะ อือ เอ่อ....พี่ค่ะ เดี๋ยวบ่ายสามช่วยไปส่งตรงนั้นแล้วกันนะ ได้ไหม.....”
”อ้อ ไม่มีปัญหาครับน้อง”
”พี่ใจดีจัง ขอบใจนะ แล้วพี่ชื่อไรหรอ”
”ชื่อ koch ครับ”
”ชื่อแปลกเหมือนหนูเลยนะ แล้วตอนนี้ทำไรเรียนไหนเนี่ย ไมวันนี้หยุดอ่ะ”

koch จึงเล่าประวัติของตัวเอง เฟร์นั่งฟังอย่างตั้งอกตั้งใจ ต่อมา koch ถามประวัติเธอบ้าง เขาจึงได้รู้ว่า เฟร์ตอนนี้ อายุ 13 เรียน ม 1 ที่โรงเรียนสหศึกษาแห่งนึง ซักพักเมื่อถึงเวลาบ่ายสองครึ่งทั้งสองจึงลุกขึ้นแล้วเดินไปที่รถเฟอร์รารี่คันสีแดงสดอีกครั้ง
koch สตาร์ทรถอีกครั้ง เขาขับพาเฟร์มุ่งหน้าไปสู่ที่ๆเฟร์บอก หลังจากนั้นเมื่อถึงที่ ทั้งสองบอกลากัน เฟร์เอ่ยคำขอบคุณอีกครั้ง แล้วเดินเข้าไปในร้านไอศครีม

หลังจากนั้น เขารีบบึ่งรถไปยัง สถานีโทรทัศน์ powerTV ทันที เขาถอดแว่น หวีผมเสย แล้วรีบเปลี่ยนชุดทันทีในขณะขับรถ เขาไปเพื่อไปอัดรายการ hot universe นั่นเอง ในใจตอนนี้เขาเต็มไปด้วยความสุขใจมาก อยู่ๆก็มีเด็กสาวมาหลงรักตัวเอง แถมมาพูดต่อหน้าอีกต่างหาก เขาหัวเราะดังลั่นรถ และแล้วก็มาถึงสถานี......

จบเสียงกลองปิดท้ายเพลง เสียงกรีดร้องดังสนั่นห้องส่ง
”ขอบคุณ สำหรับเพลง Dark Love ครับ และนี่คือ Deva ครับ!!”