|
|
|
|
مهتاب... |
|
|
|
مهتاب اي مونس عاشقان! روشنايي آسمان! آه.... مهتاب اي چراغ آسمان! روشنيبخش جهان! كو ماهم؟ نزدت چه شبها با او در آنجا بوديم! فارغ ز دنيا لبها به لبها بوديم با يكدگر ما پيش تو تنها
بوديم
مفتون و شيدا غرق تماشا بوديم مهتاب! امشب كه پيش توام او رفته و من ماندهام آه... افسوس! رفت و آن دوران گذشت سر نهم بر كوه و دشت از هجرش نزدت چه شبها با او در آنجا بوديم! فارغ ز دنيا لبها به لبها بوديم با يكدگر ما پيش تو تنها بوديم مفتون و شيدا غرق تماشا بوديم |
|
|
|
|
Home (AahooYeEshgh) |