Auckland, 7 november 2003
Waiheke Island
Hoi allemaal!

Ben net terug van 2 nachten (70 doller!! Beetje te veel) Waiheke Island. Dit is een eiland 35 met de ferry van Auckland. En het is er prachtig! Je waant je echt in de hemel! Super gewoon! De eerste dag ben ik van het ene strand (100 m van Castaway (waar ik sliep)) naar het andere strand gelopen. Hier zaten 2 ouder mannen. De ene bleek uit Wales te komen (Taffie) en de andere uit Nederland (mr. Engelhart) heb met hun een biertje gedronken en Komeinenkaas gegeten! Mooie mannen, echt een heel leven achter zich, de Nederlander was ook de eerste persoon die ik tegen ben gekomen die zo makkelijk over WOII praat, hij zat in het verzet. Echt intresanten verhalen gehoord. En voor de atleten onder ons, hij is een ex-AVHollander!! Hij heeft 3 jaar op atletiek gezeten ergens vlag voor WOII. Maar wel grappig hoe je dan mensen tegen komt he!? De tweede dag ben ik 's ochtends gaan kayaken, op de zee, in mijn uppie. En toen kwam ik dus op dat onbewoonde eilandje terecht. Heb daar ff lekker gezond totdat mij begon op te vallen dat de lucht toch wel erg snel betrok, en op het moment dat ik weer in mijn kleine kayakje zat werden de golven toch wel erg hoog. Ok, ze waren nog niet echt hoog, maar wel als je zo in je uppie bent! Dus ik zo snel als ik kon terug naar het strand gepaddeld (heen weg duurde ongeveer 30 min. terug bijna een uur!) en was blij dat ik weer veilig aan wal was. 's Middags om een uurtje of 1 gaan fietsen naar een overblijfsel van de oorlog die nooit is gekomen. Jeetje, ze weten wat heuvels zijn hier (k heb ontzag voor John's fiets tocht naar Santiago!) Op gravel road, stijl omhoog, naar beneden moet je zoveel remmen anders ga je gewoon onderuit. Maar de heenweg duurde dus ongeveer 2 uur, zo'n 12 km schat ik. En ik was dood op! Kom ik daar een groep mensen tegen die voor 'the Department of Development' werken, heb ik gezellig met hun de tour gedaan (gratis! :)) Maar ja, toen we klaar waren was het al 5 uur. En om 7 uur wordt het donker (geen straatverlichting en/of verlichting op mijn fiets) ze wouden me wel meenemen, maar moesten de andere kant op. Dus ik moest maar gewoon hard fietsen had ik bedacht. Was ik blij dat nu het meeste naar beneden was, en de heuvels op? Die liep ik gewoon, had echt de energie niet meer! Maar om kwart over 6 was ik thuis, gelukkig! Nou vanochtend dus weer vertrokken, ga vanmiddag mijn Kiwi-explorer pas kopen en dan morgen ochtend (9 uur) vertrekken richting zuiden. Ben benieuwd wat voor mensen ik nog meer ga tegen komen en wat ik nog meer ga zien!
Ow, en blijf gewoon proberen met de phone, doe ik ook! Wie niet waagt wie niet wint! (al komt een deel dus niet door...)
Terug naar reisverslagen overzicht
Forgiveness is the key off living!
-xxx- Michael! (zo schrijft iedereen mijn naam als ik hem niet spel!)
next story
Hosted by www.Geocities.ws

1