SARARMIŞ FOTOĞRAFLAR

Işıklar sönmüş , her yer sessiz
Karanlıktayım adeta nefessiz
Bekliyorum.
Sanki olacak bir şeyler var
ve...sanki gelecek birileri
Sarmalayıp uçuracaklar beni
Nereye? Bilmiyorum...
Bir "Çın ! " sesi bekliyorum.
Belki eskiden , belki gelecekten.
Parmaklar benım değil , yazıyor
Karşımda eski fotoğraflar ,
Belki yüz yıllık , sararmışlar ,

Ondan bana bakıyor
Sanki fotoğrafı çeken ben
Çıkmak istiyorlar çerçeveden
Sanki bunca yıl sonra yeniden .
Bense...
Girmek istiyorum çerçevelere ,
Öpmek istiyorum sararmış çehreleri
Aslında tanıyorum hepsini ,
ve onlar da beni.
Ancak , buluşamadık...
Ya onlar geç kaldı ,
ya ben erken doğdum yeniden...

UYANDIRAN AŞK

Hayırdır !

Bir sevinç telaşı ile uyandım bu sabah ,
Gerçi saatler sabahı gösteriyor ama
Gece örtülü henüz Boğaz yamaçlarına .
Tepelerde bulutlar kara , perdah perdah ,
Soğuk mu soğuk , bir gün başlamakta .
Kar yok , dedi haberlerde ,
Hani neredeyse yemin billah .
Gel de inan ,
Kar kokusundan başka bir şey yok dışarıda .
Hani günler vardır ,
Grinin en açık renk olduğu ,
İşte öyle bir gün doğmakta...
Nedir acep sebep, bu saatte uyanmama?
İçimde bir mutluluk , bir sevinç ,bir heyecan,
İmkan yok anlatamam .
Paylaşmalıyım çoşkumu ,elimden kaçırmadan .
Dönüyorum... kocam yanı başımda .
Sarılınca anlıyorum ;
Aşk'mış beni uyandıran.