| 7.Temmuz.1994 Miniğim artık yoksun... Benim için çok acı bir olaydı. Bütün hücrelerimin sızısını o gün hissettim. Son yolculuğuna çıkarken doktorun yapacağı iğnenin acısını dindirebilmek için başını göğsüme yaslamıştın. Birdaha uyanmamak üzere derin bir uykuya daldın. Miniğim eğer beni duyabiliyorsan , seni ne kadar çok sevdi_ ğimi bilmem beraber geçirdiğimiz 4 sene de sana anlatabildim mi... Evvela senin yemeğini, banyonu, gezmeni, uykunu , kendimdem önce hep seni düşündüm. Seni o kadar çok sevdimki... sanki benim ikinci çocuğum gibi idin. Seni ömrüm boyunca unutmayacağim. Oyunlarımızı , eve geç geldiğimde bana küsmeni , traş olurken beni ısırmanı, o banyoda boğuşmamızı , gece yatağıma gelmek için çevirdiğin numaraları, sevinçlerini, beni görünce attiğin çiğlıklarını hep hatırlıyacağım. Yine bir gün seninle buluşacağız meraklanma . O güne kadar , benim eve gelmemi beklerken gösterdiğin sabrı yine göstermeni istiyorum. SIMDILIK ELVEDA MİNİĞİM FERDA |
|
KÖPEKLERDENDE ÖGRENECEGIMIZ BIRSEYLER VAR GIBI |
|