 |
ANKARA'DA KAR Dışarıda bembeyaz bir dünya Ayağımın altında ürkekçe ezilen Ağaç dalları üzerinde bakmaya Kıyamadığım yar gibi kar... Gönlüme , yüreğime usul usul yağ. Üzüntüm üşüteceğimden değil, Dokunamamaktan, Avuçlarımın arasında yitip gitmenden. Oysaki, o duru beyazlığını alsam ,saklasam. Durup durup o masumiyetini seyredebilsem. İnsanlar gibi değişen ah o mevsimler Seni de benden alıp gittiler... Ferda_ mart 2003 |
||