YEŞİL
IŞIK
, KIRMIZI IŞIK , MAVİ IŞIK
Yeşil
ışık , kırmızı ışık, mavi ışık gözümün önünde
gecip gidiyor..
Küçük bir monitöre bakıyorum. Bu monitöre annemin
hayatı bağlı.
Gözüm onda gecenin saat 4 ü oldu. Nöbetçi doktor
makinalara bağlı
3 hastayı izlerken, bende anneme ait olan ekranda
annemin kalp
ritmini , soluk alıp vermesini ışıklarla izliyorum.
Doktor bey beni rahatlatmak için açıklamalarda
bulunuyor.
Çok güzel dost olduk sabaha kadar kah hastalıklardan
kah yaşantımızdan
kesitler anlatarak geceyi kolaylaştırmaya
çalışıyoruz. Onun için tek düze olağan bir gece
ama benim için öyle denemez.
Işıkları izlerken düşündüğüm birşey var. Tarih
herzaman tekerrür ediyor ya
bunu şimdi kendimde görüyorum. Annem kimbilir kaç
gece benim başımda
böyle uykusuz geceler geçirmiştir.
Kaç gece benim için üzülmüş yüreği sızlamıştır.
Hatırladıklarım var hatırlıyamadıklarım da var.
Birçok gece.....
Şimdi sıra bende. Ama onun benim başımda beklerken
duyduğu duygularla
şuandaki benim duygularım çok farklı ama ortak noktamız
sevgimiz..
Annemin gözümün önünde yaşlanmasına dayanamıyorum.
Bunu hastahanelere gidip gelmelerimiz çoğaldıkça daha
birfazla hissetmeye başladım. Ağırıma gidiyor.
Benim annem , güzel annem ,okul yıllarımda gururla
arkadaşalarıma en iyi
dostum diye tanıştırdığım , güzel kalpli annem...
Hala çok şeyi paylaştığım annemi arkadaşlarıma
anlatırken gözlerdeki o
hayıflanmaları hep gördüm. Niye bizimde böyle
annemiz yok diyen.
Herzaman iftiharla anlattığım annemi yatakta görmek
ve herşeyi
kabullenmek çok zor.
Şunu birkez daha anladım ki onun yanında nerde olursam
olayım çok mutluyum.
Bu hastahane olsa bile. Bu beraberken duyduğum duyguyu
bana aşılamak için
gösterdiği çaba için ona şükranlarımı borçluyum.
Duygularımı çok fazla dile getiremem ama beni anladığından
eminim.
Onu nekadar çok sevdiğimi ,
onun da beni çok sevdiğini söze gerek kalmadan
ikimizde biliyoruz.
Herzaman yanındayım. Sen benim nasıl her zor günümde
yanımda idin..
Bende senin yanında olmayı arzuluyorum her zor gününde..
Biz seninle dostlukların en güzelini yaşadık.
Bu dostluğun için sana milyonlarca defa teşekkürler...
FERDA KARAKAS (Nisan_1999)
|
