| Andeng: Uy! Sorry! Sorry! Sorry talaga ngayon lang nakarating. Michie : Ok lang! Ililibre mo naman kami, e. Calai : Saan ka ba galling? Andeng: Pano naman po kasi, paalis na ko�t lahat kanina, aba si motherdear, tinalakan nanaman ako! �Haynako Keandra, ilang beses na kitang sinasabihan, sabi ko sayo i-submit mo na yung application mo sa UST! Pag ikaw lang talaga, hindi nakapag-aral ng college, bahala ka! Pagtitindahin talaga kita sa palengke,kala mo!� blah, blah, blah� Calai : O, nai-pass mo ba? Andeng: Yup, pumunta pa nga ako dun e, kaya na-late ako. O ano na? Anong gusto niyo? Michie : Carbonara Calai : tsaka Chicken Wings Andeng: Langya, mamumulubi ako nito, a. Calai : Sorry, late ka e. Tatayo si Andeng para bumili ng pagkain. Michie : Ikaw, nag-apply ka ba sa uste? Calai : Hindi. Gusto talaga ni Kuya Ed na mag-UP ako, as if naman papasa ako dun. Michie : Babatukan si Calai. Gago! Kaya mo yun! Kaya nating lahat yun! Calai : Sana. Michie : E nasa Manila si Kuya Ed, diba? Ibig sabihin dun ka rin? Calai : Yun nga gusto niya, e. Kaso ayoko nga! Ang layo nun, no. Michie : Ayaw mo nun, independent. Calai : Tangina, independent nga, ermitanyo naman. Darating si Andeng. Andeng: Sinong ermitanyo? Calai : Ako, pag nag-UP Manila ako. Andeng: Praning, ano bang akala mo sa Maynila, bundok? Michie : Oo nga, medyo baliktad ka e, no? Sang Pilipinas ka ba nakatira na ang pananaw mo sa Maynila e malayo sa sibilisasyon? Calai : Hindi, kaya ko sinasabing magiging parang ermitanyo ako, kasi diba? Kailangan kong magstay dun kay kuya tapos kayo nandito parin. Gets? Sobrang layo ko sa inyo. Michie : Siyempre may mga makikilala ka rin naman dun, do it�s not like secluded ka or anything like that. Calai : Oo nga, pero secluded parin ako in the sense na isolated ako mula sa mga nangyayari sa inyo. Andeng: Di rin, no. kaya nga may imbensyong tinatawag na telepono, e. Calai : Pero siyempre, iba parin yun kung andiyan lang ako sa tabi-tabi. Andeng: Sabagay. Michie : Wag niyo na nga muna problemahin yan! We�ll cross that bridge when we come to it. Calai : Korek! Andeng: Pero pag inisip mo, sobrang sandali na lang talaga no? Gagraduate na tayo tapos college na. Michie : Ayoko pa. Calai : Sino bang may gusto? Andeng: Ulit nalang tayong highschool. Calai/Michie: Gago. Michie : Pero tama nga sila, highschool nga talaga yung pinakamasaya. Andeng: How can you tell? Di ka pa naman nagka-college, e. Calai : Siyempre, pag college ka na, windang na yung lahi mo. Maraming schoolwork. Hectic ang schedule. Konti na lang time mo para mag- enjoy. Andeng: Hindi rin, no. sobrang aral naman yung gagawin mo kung pati weekends mo mauubos na. Michie : Pero diba, sa college, yung classmates mo, di talagang consistent na sila ng sila, tapos tipong magkakaiba pa kayo ng schedule ng friends mo, so yung mga makakasama mo e hindi yung mga exag na ka-close mo. Andeng: Pero astig rin naman kasi yung experience of meeting other people. Yung mga magiging blockmates mo,magiging ka-close mo rin sila sooner or later. Kaya ok rin. Michie : Sabagay, tapos parang nakakagana rin, kasi tipong bagong simula nanaman. Calai : Pero nakakatakot rin, no? Andeng: Fear of the unknown lang yun, kasi di mo alam kung anong mangyayari. Calai : Sabagay. Sobrang dami naman kasi ng mga probabilities, e. Michie : Ano bang kinuha niyo? Andeng: Philo, Psych. Gusto talaga ni momsy na maging lawyer ang kaisa-isang anak niya, e. Calai : ECE. Andeng: Bakit? Calai : Wala lang, masaya e. Andeng: Kaw, Mich? Michie : Nursing. Yun daw maganda ngayon, e. Calai : Kung gusto mong mag-abroad. Andeng: Gusto mo ba? Michie : Medyo. Ayos lang. Andeng: Sabagay, wala naman kasing mangyayari sayo dito, e. Kung maga-abroad ka, mas madaling kumita. Michie : Sobrang layo mo nga lang sa family mo. Calai : Pati sa friends. Andeng: E di lahat tayo, mag-abroad nalang! Hehe. Michie : Pucha, braindrain! Calai : Hindi ako papayagan ni mama. Andeng: Ay, sineryoso ni loka! Calai : Bakit naman hindi? Kung iisipin mo yung salary na involved, that�s a really logical choice. Michie : E yun naman pala, e. Bakit hindi ka papayagang umalis ng mama mo? Calai : Alam mo naman yun saka si papa, sentimental. Mas gugustuhin pa nilang maghirap at magutom kaysa maghiwa-hiwalay. Andeng: Hindi rin. Pag naman naisip nilang mas magiging maganda yung buhay mo kung pupunta ka dun, papayag rin yang mga yan! Michie : Welfare mo lang naman iniisip nila, e. Calai : Alam ko naman yun, kaso minsan talaga, may mga times na hindi sila nakaka-relate, diba? Michie : Oo nga, yung sinasabi nilang maganda para sayo doesn�t necessarily mean na dun ka sasaya. I know they mean well, pero at times they just can�t relate! Calai : Para bang nakalimutan na nila kung paano maging ganitong age. Andeng: Baka naman they know what it�s like, kaso lang dahil nga napagdaanan na nilang lahat to, may mga nakikita silang mga repercussions na hindi natin nare-realize. Michie : Naks. Andeng, ikaw ba yan? Andeng: Well, alam niyo naman ako, I�m so open-minded and mature. Calai : Feel mo, ulol. |