Bijna 6 maanden is de paars-groene regeringscoalitie aan het beleid. Voor
zover er al illusies bestonden heeft de ploeg Verhofstadt, hierin slaafs
gevolgd door Dewael, Di Rupo, Simonet en Hasquin haar politieke opties
verduidelijkt. Gedaan met het gepraat over openheid, vernieuwing en
menselijkheid. Sinds de regering aan de macht is winnen de oude liberale
concepten terrein. Denk maar aan de debatten over de activering van de
werkloosheid, het snelrecht, het inburgeringsschap, het uitwijzingsbeleid,
de liberalisering van Post en Spoor, de zero-tolerantie � om er maar
enkele te noemen.
Over geen enkele fundamentele zaak gaan SP en PS dwars liggen,
integendeel, zij stellen zich naar goede gewoonte op als de trouwste
uitvoerders van de politiek van het patronaat. Wie gedacht had dat Agalev
en Ecolo zouden zorgen voor wat links tegengewicht komt bedrogen uit.
Ecolo blijft sympathiek ogen, maar ontgoochelt. Agalev doet zelfs niet
meer de moeite om de schijn hoog te houden.
Het leidt geen twijfel dat heel wat progressieven, arbeiders en vooral
jongeren, bij de jongste verkiezingen in de nasleep van het
dioxine-schandaal alsnog gekozen hebben voor het meest haalbare, dus
Agalev en Ecolo. Net zo min bestaat er twijfel over dat heel wat arbeiders
en jongeren wellicht een andere, meer doortastende politiek ter
linkerzijde zouden wensen, maar in het stemhokje toch maar liever een
'nuttige' stem uitbrengen op SP, PS, Agalev en Ecolo, al was het maar om
de opmars van extreem-rechts tegen te gaan. Tenslotte speelt de gedachte
dat 'klein' links te verdeeld is en een stem ervoor een weggegooide stem
is, ongetwijfeld in de kaart van de groenen en de sociaal-democratie.
Het kan nochtans anders. In de meeste Europese landen bestaan partijen of
allianties links van de sociaal-democratie en de groenen die behoorlijke
electorale scores behalen. Voorbeelden daarvan zijn de PRC-Itali�,
IU-Spanje, SSP-Schotland, SP-Nederland, SP-Ierland, de lijst
LO-LCR-Frankrijk, het Links Blok in Portugal, de Eenheidslijst in
Denemarken, de rood-groene alliantie in Noorwegen, Kommunistische partijen
in Griekenland en de PDS in Duitsland. Wij denken dat zoiets ook kan in
Belgi�.
Bij de jongste verkiezingen behaalde vooral de lijst Debout rond
Roberto
D'Orazio een behoorlijk resultaat. Samen met de PC, die eveneens een lijst
indiende voor Europa, behaalden zij gemiddeld meer dan 3%, in sommige
regio's tot 6 � 7%. Op basis van die uitslagen zouden zeker een aantal
linkse kandidaten verkozen zijn bij gemeenteraadsverkiezingen. In
Vlaanderen staan we zover nog niet. Toch denken wij dat ook daar een
ruimte bestaat voor een eengemaakte lijst van links. In ieder geval is
zowel in Brussel, als in Vlaanderen en Walloni� meer mogelijk met een
eengemaakte lijst dan wanneer klein links opnieuw in gespreide orde naar
de verkiezingen gaat.
Enkele linkse verkozenen zouden meteen de slagkracht van heel links
vergroten in de sociale strijd, de draagkracht doen toenemen en ons in
staat stellen een breder publiek te bereiken. Het zou een betere
vertrekbasis zijn om de strijd tegen de afdanking van delegees, tegen de
privatisering en de liberalisering en tegen de rechtse politiek van
Verhofstadt aan te vatten. Vandaag heeft paars-groen enkel af te rekenen
met een rechtse oppositie, een linkse alliantie zou de basis kunnen leggen
voor echte oppositie, zowel in gemeenteraden en het parlement als op
straat.
Het voorstel van Militant Links voor een linkse alliantie is zeker nog
geen nieuwe arbeiderspartij. Het is zelfs zo goed als uitgesloten dat die
alliantie dat ooit wordt. Het is naar ons oordeel wel de weerspiegeling
van wat momenteel nodig is om de strijd vooruit te helpen en links een
gezicht te geven. Eenheid is in de eerste plaats eenheid in aktie. Toch
denken we dat we niet om de belangrijkste politieke gebeurtenis in Belgi�
van het komende jaar heen kunnen: de gemeenteraadsverkiezingen van oktober
2000.
Militant Links is niet bereid haar eigen identiteit op te lossen in een
bredere eenheidsworst. Wij denken integendeel dat eenieder het recht moet
hebben in eigen naam de eigen specifieke voorstellen op alle mogelijke
democratische manieren te verdedigen. Het ontzeggen van het recht op eigen
publicaties, spandoeken, pancartes etc� hoort thuis bij rechts, niet bij
links. Toch denken wij dat een gezamenlijke alliantie van alle
organisaties en individuen die zich links van SP, PS, Agalev en Ecolo
opstellen een enorme stap vooruit zou betekenen voor arbeiders en jongeren
in hun strijd voor een beter leven in een betere maatschappij.
Wij nodigen al wie ge�nteresseerd is in deze oproep uit voor een eerste
open vergadering op zaterdag 22 januari aan de VUB te Brussel (voor het
juiste uur en de juiste plaats stuurt u ons een berichtje op ons E-mail
adres, Militant.links@pandora. be of op ons adres Militant Links, Pb2,
9000 Gent 21, telefonisch kan u ons bereiken op 09/232.13.94 ). Op deze
vergadering zouden we een breed comit� willen samenstellen dat een
nationale conferentie voor een linkse alliantie voorbereidt ergens eind
februari. Dit comit� kan een agenda, een ontwerp-programma en een voorstel
van naam uitwerken.
Wij vragen u tevens deze uitnodiging zelf zo ruim mogelijk te
verspreiden.
Wij sturen ze alvast naar alle ons bekende organisaties, linkse partijen
en groeperingen, vakbonden en hun centrales en individuen. Mogelijk
vergeten wij hier of daar iemand die toch ge�nteresseerd zou zijn.
Wellicht raken mensen alsnog ge�nteresseerd omdat de vraag vanuit diverse
hoeken komt. Hou ons alvast op de hoogte.
Een initiatief zoals dit staat of valt met de reactie die erop komt.
Ben
je ge�nteresseerd om de discussie aan te gaan, heb je opmerkingen en/of
reacties of bijkomende vragen laat ons dan zo snel mogelijk iets weten.
Geef ons je naam, een adres, telefoon, eventueel E-mail. Laat ons weten of
je in persoonlijke naam reageert of namens je organisatie. Wij weten niet
of deze oproep zal volstaan, wij weten enkel dat steeds meer mensen
overtuigd zijn van de nood aan een alliantie ter linkerzijde
Beste,
Namens Militant Links,
Eric Byl
Anja Deschoemacker
Guy Van Sinoy