In La Louvière worden duizenden gezinnen in de miserie gedompeld. Hoogovens, de Nederlandse groep die de staalfabriek Boël overnam, heeft aangekondigd dat een aantal onderdelen van het fabriek zullen stilgelegd worden. 800 van de 1.500 jobs verdwijnen door deze ingreep, maar het is waarschijnlijk dat ook de overblijvende 700 snel geliquideerd zullen worden. Rekening houdende met de effecten op de onderaannemers en de lokale middenstand, komen we al snel aan duizenden gezinnen die hiervan de pijnlijke gevolgen zullen moeten dragen.
Boël was de laatste grote fabriek in de regio. Decennialang trok deze regio arbeiders aan uit Vlaanderen, later uit Italië. Gedurende de laatste eeuw werden hier fenomenale winsten geboekt op steenkoolontginning en staalproductie - maar de kapitalisten zijn verdwenen met de winsten op zak. Zo heeft de familie Boël onlangs aangekondigd zich volledig terug te trekken uit de staalproductie.
Velen zullen misschien zeggen dat het om een "oude" industrie gaat, "gedoemd om te verdwijnen". Maar ook bij Volkwagen in Vorst worden meer dan duizend jobs bedreigd: meer dan 1000 aan de lopende band en daarbovenop 20% van de bedienden. In de hoop marktaandelen van hun concurrenten af te snoepen, hebben alle grote multinationals uit de auto-sector hun productie-capaciteit opgedreven. Alleen nog maar voor '99 is er op wereldschaal een overcapaciteit van 26 miljoen auto's, of het equivalent van een honderdal fabrieken als deze in Volkwagen-Vorst!
Bovenop de ontslagen worden de arbeiders die (tijdelijk?) hun job behouden door de directie verondersteld de fabriek 24 uren op 24 en 7 dagen op 7 te doen draaien. Dit systeem vernietigt niet alleen jobs maar het vernietigt ook het sociaal en gezinsleven van de arbeiders door alles ondergeschikt te maken aan de productie. In plaats van de machine ten dienste te stellen van de mens, doet het kapitalistisch systeem het omgekeerde.
In de openbare diensten gaat het niet minder slecht. De Europese richtlijnen met betrekking tot de «vrijmaking» van de markt maken dat de openbare diensten blootgesteld worden aan de concurrentie. Dit alles wordt voorgesteld als zijnde in het belang van de gebruiker die dan zou kunnen kiezen tussen verschillende bedrijven die een betere dienst leveren aan een lagere prijs. Een recente enquète over de privatisering van Belgacom toonde echter aan dat de gemiddelde gebruiker zijn factuur sinds de privatisering enkel zal stijgen. Het zijn de grote gebruikers, de bedrijven, die echt kunnen kiezen. Bovendien zijn nog nooit zoveel klachten binnengekomen over de kwaliteit van de dienstverlening. En we kunnen niet vergeten dat bij Belgacom 6.500 jobs verdwenen en dat de werkomstandigheden er nu beneden alle peil zijn.
In de Post worden momenteel grote jobverliezen voorbereid. Enkel in Brussel wordt het verlies van 500 jobs voorzien. In welke condities zullen de overblijvende postmannen moeten werken?
In de openbare diensten, zoals in de privé-sector, vernietigt de kapitalistische concurrentie de tewerkstelling, gooit ze duizenden arbeiders op straat, maakt ze de werkomstandigheden voor het overblijvende personeel onmenselijk en vernietigt ze de diensten aan de bevolking. Dit systeem heeft niet als doel een degelijke job met een degelijk loon voor iedereen te voorzien, noch om nochtans noodzakelijke diensten uit te bouwen. Enkel de winst van de aandeelhouders telt en de rest kan de pot op.