De belangrijkste troef van de Beweging voor Vakbondsvernieuwing (BVV) was ongetwijfeld de voorbeeldige strijd van de arbeiders van Forges de Clabecq en hun syndikale delegatie. Nu deze strijd grotendeels gestreden is, en de voornaamste akteurs voor de rechter worden gesleept, zal de BVV wellicht meer tegenwind krijgen. Op korte termijn kan dit de mobilisatiekracht aantasten en de BVV verzwakken. Op middellange en lange termijn is echter een belangrijke rol voor de BVV weggelegd.
In haar halfjaarlijkse ekonomische vooruitzichten voorziet het IMF een groei van de wereldproduktie. België zou wat achterop hinken, maar ook hier zou gerekend worden op een matige groei. Onder de voorwaarde, uiteraard, dat er geen onverwachte kink in de kabel komt, zoals een crash van de beurzen. Een vooruitzicht van ekonomische groei heeft echter verregaande gevolgen.
Zo vrezen patronaat en regering dat de arbeiders, zodra ze zien dat de orderboeken vollopen, hun deel van de koek zullen opeisen. Na jaren inleveren, afdankingen en sluitingen zullen de arbeiders bij de eerste tekenen dat het wat beter boert wellicht in aktie willen gaan om het verlies van de voorbije jaren te kompenseren. Regering en patronaat hebben hiervoor een heilige schrik. Niet voor niets waarschuwt begrotingsminister Van Rompuy nu al voor "budgettaire fantasieën" zoals loonsverhogingen en andere toegevingen aan de arbeiders.
Vandaar ook dat de regering en het partronaat druk zetten op de vakbonden om een pakt van sociale vrede, eigenlijk een pakt van sociale afbraak, te tekenen. Het ziet ernaar uit dat de vakbondsleidingen hiertoe bereid zijn. Voorwaarde is wel dat ze de basis onder kontrole kunnen houden, in het bijzonder de meest strijdbare delen die wel eens het voorbeeld zouden kunnen worden waaraan anderen zich optrekken. Regering en patronaat slaakten een zucht van opluchting toen de uitslag van het jongste referendum bij Clabecq bekend werd.
Op korte termijn zal dit de organisatie van de strijdbare krachten in de bonden bemoeilijken. Op middellange en lange termijn kan de BVV echter opnieuw een aantrekkingspool worden voor die lagen die van de ekonomische groei gebruik willen maken om opnieuw te mobiliseren. Vandaar de noodzaak om ook nu de BVV verder uit te bouwen en zoveel mogelijk lokale kernen op te zetten.
Regering en patronaat zijn zich bewust van de immense rol die de BVV ook in de toekomst kan spelen. Ze gokken op een sociaal pakt met de vakbondsleidingen, maar weten ook dat dit slechts kan standhouden op voorwaarde dat de linkervleugel in de bonden zich koest houdt. Vandaar dat ze een stok achter de deur willen houden door de represie op te drijven. De vervolging van de arbeiders van Forges, het anti-demokratisch wetsvoorstel 342, de versterking van de rijkswacht in een één- heidsspolitie en de afdanking van de syndikale delegatie bij Clabecq passen in deze strategie.
De beste manier om ons hiertegen te bewapenen bestaat erin de mobilisatie vol te houden en de BVV uit te breiden naar heel het land en alle sektoren. De aanwezigheid van de BVV en de arbeiders van Clabecq overal waar zich konflikten voordoen zal de basis leggen voor een sterke BVV, een andere syndikale strategie en uiteindelijk een politiek alternatief op de afbraakpolitiek van het patronaat en haar marionetten in het parlement en de regering.