Niet iedereen krijgt zomaar toegang tot ons grondgebiedje. Een muur van formaliteiten, quota’s en vernederingen probeert de "verworpenen" van elders op aarde buiten te houden: paspoort, ticket, bewijzen van aanvaardbare motieven (officiële uitnodiging, medische verzorging of studies,...), bankwaarborg om alle kosten daarvan én de terugreis te dekken, enz. Dat alles maakt een inreisvisum enkel toegankelijk voor een elite met geld én konnekties.
Door Geert Seynaeve, Militant Links Brussel
Voor buitenlandse zakenlui en bevriende politici wordt de rode loper uitgerold, ongeacht de kleur van hun huid of het bloed aan hun handen. Een paar dagen na Kabila’s machtsovername flaneerden Mobutistische kopstukken als Kengo wa Dondo en Gé ;rard Kamanda al op de Louizalaan. Séraphin Rwabukumba, één van de breinen achter de Rwandese volkerenmoord, verblijft ongestoord in België.
Omgekeerd genieten ook westerse toeristen, ondernemers, missionarissen of fortuinzoekers in het buitenland alle mogelijke privileges. Desnoods evaqueren interventietroepen "bedreigde" landgenoten.
Maar o wee de mensen die oorlog, diktatuur, armoede of perspektiefloosheid in de minder "ontwikkelde" wereld pogen te ontvluchten. Voor hen worden de westerse grenzen gesloten.
Jarenlang werd de illusie gekreëerd dat het rijke, geïndustrialiseerde Westen een bastion was van burgerlijke vrijheden en mensenrechten. Maar wat blijkt? Terwijl het Noord-Amerikaanse Vrijhandelsakkoord NAFTA het verkeer van kapitaal en waren versoepelde, werden de immigratiewetten in de VS strenger. In '96 deporteerden de VS 1,6 miljoen "illegaal" verblijvende Mexicanen.
In de Europese Unie verstrengen en uniformiseren de Schengen-akkoorden de kontrole op wie wil binnenkomen. De wetten Debré of Vande Lanotte beperkten de verblijfsvergunningen en het asielrecht en dwongen honderdduizenden buitenlanders in de illegaliteit.
De regering Jospin ontving al meer dan 54.000 verzoeken van mensen zonder papieren. En hierbij gaat het slechts om een minderheid die kans maakt op regularisering omdat ze kinderen hebben die in Frankrijk geboren zijn, partners zijn van migranten met een wettelijke status, studeren, medische verzorging nodig hebben of goed "geïntegreerd" zijn in de Franse maatschappij (werken bvb.).
De Belgische autoriteiten, met de sociaal-demokratische Minister van Binnenlandse Zaken Vande Lanotte op kop, beslisten om massaal asielaanvragen af te wijzen, vluchtelingen elke steun te ontzeggen, hen systematisch op te sluiten en te deporteren.
In juni en juli werden ineens 600 Kongolese vluchtelingen opgeroepen door de Vaste Beroepskommissie. Dit is een van de laatste stappen in de asielprocedure. Er worden 10 à 15 dossiers per dag behandeld, waarvan 98% wordt afgewezen. Vanaf september zouden nog eens 600 Kongolezen worden gehoord.
Tegen de willekeur en de onmenselijkheid van de asielrechtprocedure, de wet Vande Lanotte, de gesloten centra, de uitwijzingen en het niet geven van sociale steun aan mensen zonder papieren, zijn de laatste tijd veel akties gevoerd. Er zijn lokale komitees opgericht van mensen zonder papieren en uitgeprocedeerden, zoals Truth, het komitee Joseph Aganda en ARZAC-MWENDEKO. Daarnaast heb je ook nog het Steunpunt Uitgeprocedeerden, Open Grenzen en het Centre d’Initiation pour Réfugiés et Etrangers. Op 7 september, om 14u.30 vindt te Brussel (Noordstation) een nationale manifestatie plaats onder het ordewoord: "Stop de jacht op vluchtelingen".