Het referendum - bedrog op grote schaal
De arbeiders van Clabecq zijn bedrogen in het referendum van juli '97. Om het maneuver te begrijpen, moeten we hier enkele cijfers herhalen:
* De schulden van Clabecq aan de banken en organismen: een kado van bijna 2 miljard van de staat aan de patroons.
De banken hoeven zich geen zorgen te maken. De staat betaalt de lening van Clabecq (1,2 miljard) aan de NMKN terug. Het is nog steeds mogelijk dat de Europese Kommissie deze overdracht van de Belgische schatkist naar een bank als ongeoorloofde steun zal veroordelen.
De schulden van Clabecq aan het RSZ (400 miljoen) en aan de belastingen (370 miljoen voorafbetalingen op de lonen) zijn van tafel geveegd.
* De schuldeisen van de arbeiders:
"Als het sociaal akkoord aanvaard wordt, aanvaardt de curatele alle schuldeisen van de arbeiders (inbegrepen de achterstallen sinds '92, met uitzondering van de syndikale bescherming). Het fonds voor de sluiting neemt alle schuldeisen op zich die aanvaard zijn door de curatele binnen de limieten en plafonds voorzien door de reglementen en dat voor een maximum van 900.000 fr. bruto (per arbeider)." Paragraaf 2 van het sociaal luik van het protokolakkoord.Dus de arbeiders zullen alles krijgen wat hen toekomt? Dat dacht je maar!
De vooropzeg komt op 2,3 miljard: 473 miljoen voor 1.364 arbeiders, 1,2 miljard voor 364 bedienden en 613 miljoen voor 84 kaders.
Wat de loonsinhouding sinds '92 onder de vorm van lening aan het bedrijf (10% van het loon gedurende 10 maanden en de eindejaarspremie gedurende 5 jaar), beschikken we niet over de globale som, maar dat moet in de buurt van 1,2 miljard komen.
De totale schuld aan het personeel komt dus op ongeveer 3,5 miljard. De verkoop van de stocks betekent een netto opbrengst van 350 miljoen. Er ontbreekt m.a.w. meer dan 3 miljard voor de schulden aan de arbeiders. Gezien de bedienden een langere vooropzegperiode genieten, en dus meer geld moeten krijgen (een bediende krijgt ongeveer 250.000fr., een arbeider 60.000fr. Bruto!), zullen het voornamelijk zij zijn die van de verkoop van de stock zullen genieten.
Een arbeider met 28 dagen vooropzeg (een schuld van 600.000fr.) zal 270.000fr. krijgen, een andere met een vooropzeg van 112 dagen (schuld van 800.000fr.) zal 480.000fr. krijgen.
Duferco: hier dat geld!
Een staalfabriek neemt zeer veel plaats in en dat terrein staat vol oude gebouwen en machines. De eerste aktiviteit van het nieuwe bedrijf zal erin bestaan de installatie af te bouwen. Duferco kan hiervoor rekenen op steun van de Europese Gemeenschap ( 1,5 miljard) en kan 2 miljard rekupereren onder de vorm van oud ijzer dat onmiddellijk behandeld kan worden in de hoogoven. Eens het terrein (100 hectare) gesaneerd is, zal het een hogere verkoopswaarde hebben.
We zien onmiddellijk waarom Duferco, niet meteen geleid door liefdadigheidsmotieven, de hand wil leggen op deze goudmijn. De inzet van het referendum was de arbeiders te dwingen een plafonnering van hun schuldeisen te aanvaarden. Als we de waarde van het oud ijzer en het terrein samenvoegen, zou er wel 3 miljard zijn om de volledige schuldeisen van de arbeiders te betalen.
Het bankroet van de Forges werd uitgesproken op 10 januari. De heropstarting kon ten vroegste 6 maanden na het bankroet (10 juli) van start gaan opdat alle sociale overeenkomsten geannuleerd zouden zijn en ten laatste tegen eind juli om te kunnen profiteren van de verlofperiode om iedere mobilisatie van de arbeiders te vermijden.
Wie kan werken en op welke voorwaarden?
Vanaf maart '98 zullen 824 arbeiders aangenomen worden (682 arbeiders, 120 bedienden en 12 kaders). 69 zouden een job vinden in een onderaanneming. Gezien de nieuwe baas gebruik wil maken van de diensten van de ONEM (Waalse arbeidsbemiddeling) is het niet zeker dat deze jobs allemaal naar voormalige Clabecq-arbeiders zullen gaan.
De bruggepensioneerden
De arbeiders die op 31/12/98 de leeftijd van 50 jaar zullen bereiken, kunnen op brugpensioen (werkloosheidsuitkering van maximum 34.000fr. bruto + een bijpassing van ongeveer 14.000 fr.). Deze konstruktie (de facto een verlaging van de leeftijd waarop je in aanmerking komt voor brugpensioen) is een duidelijk maneuver om de stemming te beïnvloeden. Iedere arbeider die in aanmerking komt voor brugpensioen zal zo geneigd zijn voor het akkoord te stemmen, wat begrijpelijk is. In een streek met een torenhoge werkloosheid, zal een 48-jarige staalarbeider niet veel kans maken een nieuwe job te vinden.
Zij die uit de boot vallen
De overblijvende arbeiders zullen gedurende 5 jaar maandelijks 5.000fr. bruto krijgen zolang ze volledig werkloos blijven. Deze som zal betaald worden uit een sociaal fonds, gevuld door Duferco (10 miljoen per jaar) en (als toppunt van cynisme) door een bijdrage van de heraangenomen arbeiders!
Onder hen bevindt zich de syndikale delegatie. Hoe het staat met een nieuwe syndikale vertegenwoordiging (hoeveel delegees? Hoe hen te verkiezen?) zal onderhandeld worden door de nationale vakbondsleiding. Het schandaligste is uiteraard dat de syndikale bonzen hun beste delegees naar de vuilbak verwijzen.