Faillissementen en herstruktureringen vieren hoogtij, massale afdankingen zijn het gevolg. De paar "nieuwe jobs" die in de plaats komen van deze "vaste" en goedbetaalde jobs, zijn van een totaal andere aard. En hoewel werklozen nu extra goedkoop en zelfs bijna gratis aangeboden worden door de overheid, blijft de werkloosheid torenhoog.
Dit vormt een explosieve situatie (herinneren we ons de massale rellen van de have-nots in Los Angeles enkele jaren geleden). Zich hiervan bewust heeft de regering nog maar eens een diskussie opgestart over werkgelegenheid en de reïntegratie van langdurig werklozen. Op zich verheugend, ware het niet dat hun voorstel een verdere afbraak van alle rechten van zowel werkenden als werklozen inhoudt.
Hun lumineuze voorstel: langdurig werklozen aan het werk zetten als pompbedienden, zakkenvullers in de grootwarenhuizen,... door de "aktivering van hun werkloosheidsuitkeringen", aangevuld met een (zeer kleine) bijdrage van de werkgever.
Hiermee slaat Miet Smet twee vliegen in een klap: niet enkel wordt de werkloze van zijn/haar recht op werkloosheidsuitkering beroofd (want hij/zij moet ervoor gaan werken), maar bovendien worden arbeid en loon van elkaar losgekoppeld. En welke illusies je ook mag hebben, in deze maatschappij betekent dat nooit dat je loon zult krijgen zonder te werken, maar dat je arbeid levert zonder daarvoor een loon te krijgen!
In dit "vrije liberale" systeem waarin wij leven, moeten arbeiders hun arbeidskracht verkopen om in hun levens onderhoud te voorzien. De baas bepaalt welke jobs aangeboden worden en aan welke arbeiders.
Decennialange harde strijd van de arbeiders heeft aan deze vrijheid voor de bazen een aantal beperkingen opgelegd: voor de geleverde arbeid moet een degelijk loon betaald worden, een sociale zekerheidssysteem werd opgezet dat de arbeiders beschermde tegen ziekte, ouderdom, werkloosheid,... en alle omstandigheden waarin de arbeiders verhinderd werden hun arbeidskracht te verkopen.
Vandaag wordt dit alles op de helling gezet. Werklozen worden schuldig verklaard door de overheid en de media met haar "publieke" opinie. De aangeboden jobs staan enkel open voor "die langdurige werklozen, die geen vaste baan wilden/konden vinden", waardoor andere werklozen totaal uit de boot vallen. Door de extreem lage betaling wordt dit soort arbeid dan bovendien ook nog als niet volwaardig aanzien.
En wat met de sociale zekerheid? Wie zal bijdragen betalen als werklozen verondersteld worden voor hun uitkering (dus niet voor een loon met sociale bijdragen) te werken. De afbouw van de sociale zekerheid zit netjes ingekalkuleerd in de "nieuwe jobs".
Voor wie is dit voorstel dan wel goed? Enkel totaal wereldvreemde kluizenaars zouden twijfelen over het antwoord. Het is allang duidelijk dat de bazen enkel winst willen maken en de kosten zoveel mogelijk willen drukken. Door dit voorstel kunnen ze beroep doen op bijna kostenloze werkkrachten. En zullen deze dan de "duurdere" jobs (lees: arbeidskracht waarvoor wel een loon moet worden betaald) niet verdringen?
De bazen weigeren de verantwoordelijkheid voor de werkloosheid te dragen. Zij willen winst maken, de overheid moet zich maar bezig houden met die arbeiders die de straat op gegooid worden. Een overheid die werkelijk in dienst staat van de meerderheid van de bevolking zou daarop slechts één antwoord kunnen geven: onteigening van alle "werkgevers" die hun verantwoordelijkheid niet oppakken. "Onze" overheid echter is er enkel om de belangen te dienen van de voorgenoemde bazen.
Al jarenlang vliegen de "tewerkstellingsplannen" ons rond de oren. Eerst kregen we nepstatuten zoals Gesco en DAC. Deze jobs boden nog een degelijk loon binnen een slecht statuut. Via de PWA's - klusjes aan een hongerloon - komen we tot het huidige voorstel: werken om je uitkering te behouden!
Alle plannen hebben het volgende gemeen: ze maken arbeiders goedkoper voor de bazen en verdringen dus de jobs met degelijke lonen en statuten, ze bouwen de sociale zekerheid af, ze breken de kracht van de vakbonden af en ze dwingen alle zwakkere delen van de arbeiderklasse tot onzekere jobs aan een hongerloon.
En dat alles onder het mom van werklozen "opnieuw een kans te geven een inkomen te verwerven". Het principe is: als je lang genoeg aan de grond gezeten hebt, ben je al blij met een PWA-kontrakt!
De resultaten van dit beleid zijn nu al duidelijk: meer en meer uitsluiting, armoede en "junglelaws". Het enige doel dat ermee bereikt wordt is het nog groter en zwaarder maken van de schatkist van zij die al alles hebben.
Een doordacht plan dat een echt rechtvaardige verdeling vande rijkdom overal in de wereld voorziet, ontbreekt totaal bij de huidige machthebbers. Het is echter de enige uitweg die het voortbestaan van de mens op aarde kan garanderen.