Algerije

De parlementsverkiezingen van 5 juni hebben zich afgespeeld binnen een kader van blinde aanslagen. De partij van president Zeroual (de drie maand geleden opgericht RND) komt als overwinnaar uit de verkiezingen. De oppositiepartijen erkennen de uitslag niet, massale fraude zou zijn gepleegd. Ook werden politieke meetings verboden tot 15 mei terwijl de regering de media monopoliseert.

De burgerij heeft zich hiermee van de politieke middelen voorzien om met een harde hand te regeren. De weinige demokratische vrijheden die in '88, onder druk van de straat, verkregen werden, zijn teruggeschroefd. Het islam-fundamentalistische FIS raakte meer en meer gemarginaliseerd door de maneuvers van de overheid, die hen steeds meer in de richting van blind geweld duwde en verdeling zaaide door Hamas in de macht te betrekken.

De centrale inzet voor de Algerijnse burgerij zijn de olie-opbrengsten. Werkloosheid en armoede is het lot van de massa van de bevolking, zoals dat in alle landen die lijden onder de door het IMF (Internationaal Muntfonds) opgelegde herstruktureringsplannen het geval is.

Ondanks de repressie en de intimidatie kent de sociale beweging belangrijke opflakkeringen. De staking van de leerkrachten, gesteund door de studenten, voor een loonsverhoging en betere arbeidskondities duurde vier maanden. De bouwsektor kende ook belangrijke bewegingen. Gezien de linkse organisaties verdwenen zijn uit de vakbondsbeweging (UGTA), hadden de burokraten echter de handen vrij om de strijd te desorganiseren.

De arbeiders hebben geen enkele illusie in het maffieuze liberalisme van de burgerij. Het geweld verbergt het echte probleem, dat van de klassenstrijd.