Vakbondstop blokkeert de strijd
Het ziet er meer en meer naar uit dat sinds februari, na de brutale aankondiging van de sluiting van de fabriek in Vilvoorde, de vakbondsleiders alles hebben gedaan om de strijd van de Renault-arbeiders te oriënteren naar spektakulaire akties in Frankrijk om een algemene staking in de automobielsektor in België te voorkomen.
Door Guy van Sinoy
Zo toont een briefwisseling tussen Herwig Jorissen (metaalcentrale van het ABVV) en Michel Nollet aan dat een krisiscel van de verantwoordelijken van de SP (Van den Bossche, Vande Lanotte, Van Miert) en het ABVV (Mia De Vits, Jorissen) werd gekreëerd om de strijd te blokkeren. Gezien Jean-Luc Dehaene in Vilvoorde woont en zijn vrouw er een politieke positie bekleedt, kan verondersteld worden dat een zelfde struktuur ook bestaat tussen de CVP en het ACV.
Doel van deze maneuvers was vermijden dat de strijd van de Renault-arbeiders de aanzet zou geven voor een beweging naar een algemene staking nu de algemene sociale situatie zeer gespannen is.
De betoging van 16 maart kan ook in deze strategie worden ingeschreven. Bedoeling was stoom af te laten en een algemene 24-urenstaking te vermijden. In tegenstelling tot oktober vorig jaar, toen de leiding van het ABVV zelf een oproep voor een algemene 24-urenstaking (zonder perspektief, zonder duidelijke eisen) lanceerde, heeft de vakbondsleiding er nu voor gekozen deze uitlaatklep in beraad te houden gezien veel bedrijven sluiten en de CAO-onderhandelingen in een aantal belangrijke bedrijven moeizaam verlopen en het gevaar dus groot is dat een dergelijke 24-urenstaking aan hun kontrole zou ontsnappen en de beweging voor een echte algemene staking zou kunnen op gang brengen.
We moeten ook de taktiek van de vakbondsekretarissen Gacoms (ABVV) en Jacquemyns (ACV) - werkhervatting na de strijd in juridische banen te hebben geleid rond het "illegale" karakter van de sluiting - binnen dit kader plaatsen. Fundamenteel verandert dat uiteraard niets. "Legaal" of "illegaal", een sluiting blijft een sluiting!
In afwachting is voor de arbeiders niets geregeld. Op woensdag 21 mei barstte de woede los: een groep arbeiders brachten de auto's die door de ochtendploeg werden geproduceerd de straat op, wat resulteerde in een gigantische warboel.
Gacoms haastte zich om de verklaren dat het nodig was onderhandelingen voor een sociaal plan te beginnen. Met dergelijke vakbondsverantwoordelijken kunnen de arbeiders er zeker van zijn dat ze zich later in de rij werklozen zullen bevinden. De nami ddagploeg zette de staking door.
Een deel van de arbeiders, boos om het breken van de strijd door de vakbondssekretarissen, stemmen momenteel "met hun voeten", door gewoon niet naar het werk te komen. Het is nochtans niet d.m.v. individuele oplossingen dat de arbeiders uit de prob lemen zullen raken. De uitdaging waar ze vandaag voor staan is het opzetten van een stakerskomitee om de strijd te organiseren.