Zelfs de Wereldbank en het IMF hebben het nu officieel erkend: de korruptie in Nigeria heeft een onvoorstelbare omvang bereikt. Enkel in Pakistan slaagt een kleine elite er nog beter in alle rijkdommen die door hard labeur van 95% van de bevolking worden geproduceerd vlotjes naar haar persoonlijke bankrekening te laten vloeien.
Het is al langer geweten dat de bevolking nooit veel heeft gezien van de miljardenwinsten uit Nigeriaanse olie, de belangrijkste inkomstenbron. De opeenvolgende militaire diktaturen zijn steeds meer dan bereid geweest de uitbuiting door multination als als Shell te tolereren en te steunen uit persoonlijk winstbejag. Maar de voorbije maanden is de situatie drastisch aan het verergeren.
De korruptie heeft zo'n proporties aangenomen dat de ekonomie van het land gewoon op instorten staat. Afgezien van die kleine groep parasieten die in gloednieuwe Mercedessen door Lagos toeren, zijn de levensomstandigheden voor de gewone Nigeriaan t eruggebracht tot een strijd tot overleven.
Vervoer, kommunikatie, elektriciteit, water, toegang tot alle elementaire voorzieningen is afhankelijk van de totale willekeur van een korrupte elite. Zelfs de voedseltoevoer is erg onregelmatig, waardoor de zwarte markt welig tiert en zowat alle b asisbehoeften onbetaalbaar zijn geworden voor de gewone bevolking.
Zelfs de multinationals, die steeds dit regime van uitbuiting hebben geholpen en medeverantwoordelijk zijn voor de huidige stand van zaken, beginnen stilaan te klagen over de karikaturale inefficiëntie en verminderen hun steun aan het regime.
De enorme druk die het militaire regime de voorbije periode heeft gevoeld door de internationale solidariteitskampanjes met de Nigeriaanse arbeidersklasse, vooral vanuit de arbeidersbeweging, maakt de toekomst van de militaire diktatuur nog meer on zeker.
Abacha gokt momenteel op twee paarden: enerzijds probeert hij d.m.v. een "overgang naar demokratie" het westen zand in de ogen te strooien, hoewel het duidelijk is dat Abacha staat te popelen om zichzelf op te volgen als "demokratisch verkozen" pre sident. Het hele proces staat onder volledige kontrole van de militairen, de vijf toegelaten partijen zijn zorgvuldig uitgekozen door Abacha's getrouwen en hun programma's zijn getrouwe kopieen van dat van Abacha's partij.
Anderzijds roven Abacha en Co het land aan een nog sneller tempo leeg; je weet maar nooit dat het snode "demokratie"-plan niet lukt en dan hebben ze toch nog een gespijsde bankreking om op te rentenieren. Genadeloze repressie moet de arbeidersklass e onder de knoet houden.
Het is meer dan ooit nodig dat de arbeidersbeweging in het westen haar solidariteit toont met onze broeders en zusters in Nigeria die de strijd tegen onderdrukking en uitbuiting blijven aangaan. Niet alleen riskeren aktivisten in Nigeria hun gezond heid en hun leven door te strijden tegen het regime, je organiseren in in een land waar geen enkele basisbehoefte nog gewoon verkrijgbaar is, is ook enorm duur.
Dit is een kruciale periode voor de arbeidersbeweging . Eerst en vooral moet Abacha's zogenaamde demokratisering getoond worden voor wat ze is: een farce. De strijd voor mensenrechtren en vakbondsrechten, tegen de uitbuiting van de meerderheid voor het gewin van enkelen, voor een socialistisch alternatief waarbij de rijkdommen van het land in dienst van de bevolking worden gesteld is hier onverbrekelijk mee verbonden.