Trouw aan haar politiek van besparingen in de sociale uitgaven, wil de overheid de hospitalen vanaf nu drie tot vijf jaar een globaal budget geven waarin zowel de prijs van de zorgdagen (algemene kosten, klinische en logistieke diensten) als de honoraria van de dokters en de medicijnen vervat zitten.
Door Francine Dekoninck
Konkreet zullen de hospitalen per opname een forfait krijgen onder de vorm van een vergoeding per dag en per patiënt vermenigvuldigd met de duur van het gemiddelde verblijf. De regering wil zo vermijden dat de opgelegde prijsvermindering tegen gewerkt wordt door een stijging van het aantal prestaties. Ze volgt hierbij een puur budgetaire logika die geen enkele rekening houdt met de belangen van de patiënten.
Vooral bevreesd voor hun portefeuilles zijn de dokters van de artsensyndikaten in staking gegaan op 25 april en gedurende 4 dagen eind mei. Gezien de arbeidersorganisaties (vakbonden en ziekenbonden) niets doen tegen de besparingen van de regering in de gezondheidszorg, kunnen deze korporatistische bonden - die de steun van de PRL-voorzitter Louis Michel genieten - zich voorstellen als de "verdedigers van de zieken" . De vakbonden en de ziekenbonden hadden nochtans de mogelijkheid, indien ze dat wilden, om hun leden te mobiliseren tegen de anti-sociale politiek van de regering. Het probleem is echter dat ze zich hierbij dan ook moeten verzetten tegen hun vrienden in de regering.
De kapitalistische geneeskunde, en dan vooral de prestatiegeneeskunde, holt het gat in de sociale zekerheid steeds verder uit gezien ze er vooral op uit is de dokters met een private praktijk en de farmaceutische multinationals te verrijken. Het enige systeem dat zowel een betere zorg voor de zieke garandeert én geen tekorten veroorzaakt in de sociale zekerheid is een nationale dienst voor gezondheidszorg waarin al het personeel loontrekkend is (niet per prestatie), waarin ziekenhuizen, laboratoria, farmaceutische bedrijven en firma's voor medisch materiaal genationaliseerd zijn onder kontrole van de arbeiders.