1 mei betekende feest in Groot-Brittannie: 18 jaar hard neo-liberaal wanbeleid werd afgestraft door een klinkende overwinning voor Tony Blairs "New" Labour.
Door Katia Hancké
En kopje onder gingen de Tories, met het laagste stemmenpercentage sinds 1832 en de minste parlementaire zetels sinds 1906. Niet alleen in Schotland en Wales zijn de konservatieven volledig van de kaart geveegd, ook in de grote steden in Engeland zijn Tory-parlementairen tot bedreigde diersoort uitgeroepen.
De konservatieve partij, eens de meest suksesvolle burgerlijke partij in Europa, is gereduceerd tot wat ze werkelijk vertegenwoordigt: een amalgaan van kibbelende rijkeluiszoontjes die enkel nog op het Engelse platteland mensen zo gek krijgen op hen te stemmen. Was de verpletterende poll tax-nederlaag van Thatcher de nagel aan de doodskist van het Thatcherisme, dan is de hele idee nu wel definitief begraven.
18 jaar konservatieve regering heeft de levensstandaard van het overgrote deel van de bevolking gekelderd. De lonen zijn gedaald tot het nivo van ontwikkelingslanden, arbeidsomstandigheden idem, alles wat los of vast zat is geprivatiseerd en (dus) onbetaalbaar geworden, dienstverlening is er enkel nog voor de rijken, van gezondheidszorg en onderwijs is slechts een ruïne overgelaten.
Tegelijkertijd zijn de rijken waanzinnig veel rijker geworden en ze schamen er zich niet eens voor: de koningin krijgt een nieuw jacht van 6 miljard (meer dan 300 miljard BF!) en ze is er blij mee.
Vraag is of Tony Blairs "New Labour" de hooggespannen verwachtingen van de Britse bevolking kan en wil inlossen. Reeds tijdens de verkiezingskampanje werd duidelijk wat "Nieuw" is aan "New Labour": de partij pretendeert nu zelfs niet meer op te komen voor de gewone mens, maar profileert zich openlijk als een partij die net als de Tories de belangen van de bazen ten alle prijzen zal verdedigen.
Geen enkele belofte om de enorme kloof tussen arm en rijk zelfs maar te beginnen dichten hoorden we van "Tory" Blair. Een echte arbeiderspartij zou onmiddelijk extra geld vrijmaken voor de heropbouw van onderwijs, gezondheidszorg en huisvesting, zou de beruchte anti-vakbondswetgeving van de Tories onmiddellijk herroepen, zou de gigantische voorrechten die de burgerij in de loop van de voorbije 18 jaar heeft verzameld stante pede afschaffen en de bazen laten opdraaien voor wat ze hebben veroorzaakt, zou een leefbaar minimumloon invoeren voor iedereen,...
Wat zijn echterde eerste beleidsdaden van New Labour? Bekendmaken dat ze zich aan het oude Tory-uitgavenbudget gaan houden en het privatiseren van de nationale bank! Momenteel kan Blair zich nog kwasi alles permiteren, zo blij zijn de Britse arbeiders dat ze zich van het Tory-juk hebben ontdaan. Maar eens de wittebroodsweken over gaan de hooggespannen verwachtingen van de arbeidersklasse onvermijdelijk botsen met de pijnlijke realiteit van weer eens een regering die enkel de belangen van de burgerij dient.
De Socialist Party, de Britse zusterorganisatie van Militant Links, heeft een bijzonder suksesvolle verkiezingskampanje achter de rug. Niet alleen heeft ons dat in een aantal kiesdistrikten heel wat stemmen opgeleverd (Glasgow Pollock 11%, Coventry Sou th 6%, in totaal meer dan 20.000 stemmen voor onze kandidaten), de kampanje heeft ons ook de kans geboden onze ideeen te verspreiden onder honderdduizenden mensen in het hele land en hen te laten
kennismaken met een reëel, strijdbaar alternatief.
In de voorbije weken hebben 750 nieuwe mensen hun interesse getoond om aan te sluiten, 250 van hen zijn reeds effektief lid geworden. En dat aantal kan alleen maar groeien naarmate duidelijker wordt dat Blairs uitverkoop alleen gestopt kan worden door ons te organiseren, de belangen van onze klasse te verdedigen en te vechten voor een echt socialistisch alternatief.