De burgerlijke pers is niet tevreden over de afloop van het PS-kongres van 10 mei. Dat voorzitter Busquin er niet zou in geslaagd zijn de machtige federaties (Luik, Charleroi, Brussel) onder kontrole te krijgen, zit hen dwars.
Door François Bliki
De nieuwe statuten bepalen dat de nationaal PS-voorzitter bij geheime verkiezing door alle leden gekozen wordt en niet meer via "het verderfelijke systeem van kiesmannen. Die apparatsjiks groeperen per afdeling stemmen achter hun naam en doen met die stemmen hun zin" (de woorden van Guido Fonteyn in De Standaard).
Maar toen gestemd werd om dit principe ook voor de federaties in te voeren werd dit met 194 tegen 187 stemmen nipt verworpen. De federaties zullen zelf bepalen hoe ze hun voorzitter verkiezen.
Voldoende reden voor de editorialisten van La Libre Belgique, l'Echo de la Bourse en De Standaard om te besluiten dat de PS niet in staat is zich "te moderniseren en te demokratiseren" en bijgevolg "niet langer geloofwaardig overkomt". Wat bedoelen ze daarmee?
In de arbeidersbeweging gold altijd het principe dat recht op inspraak moet samengaan met de plicht tot het mee helpen uitvoeren. Er wordt dan ook alleen gestemd door de aktieve aanwezigen op vergaderingen en akties.
Dit staat in tegenstelling de burgerlijke "demokratie": volgens het principe van de scheiding der machten wordt daar "beslist" door de brede, inerte en dus onbewuste lagen maar wordt uitgevoerd door de "demokratisch" verkozen (maar niet kontroleerbare) vertegenwoordigers.
Deze principes zou de burgerij ook graag bij de PS ingevoerd zien, en de leiding doet natuurlijk alles om positieve kritieken te krijgen in de burgerlijke pers... maar daar is men razend omdat "de gauchistische rebellen en Scargills" in de federaties nog teveel in de pap te brokken hebben.
Dit geroep leidt echter de aandacht af van de maatregelen die wél genomen werden. Zo geven de statuten aan de nationale leiding "het recht op inmenging", m.a.w. ze moet niet langer wachten tot iemand van de federatie/afdeling dit vraagt. Verder wordt bij de financiering van de partij niet langer beroep gedaan op "bijdragen van organisaties die samen met de PS het zelfde doel nastreven", m.a.w. de invloed van de vakbonden en mutualiteiten wordt uitgeschakeld. De financiering zal vooral steunen op overheidsfinanciering.
Amper 3 dagen na het kongres lazen we in de pers dat de PS riskeert tussen 8 en 30 miljoen overheidsgeld te verliezen als straf voor de smeergelden die ze zou ontvangen hebben. De PS zal dus steeds meer uit de hand van de burgerij moeten eten met alle gevolgen vandien.
Het wordt hoog tijd dat de diskussie weer gevoerd wordt over een onafhankelijke arbeiderspartij, die zich baseert op de beste tradities van de arbeidersdemokratie en die haar organiatie financieel en organisatorisch totaal onafhankelijk van de burgerij opbouwt!