Jacques Chirac kent zijn maneuvers. Om zijn handen voor 5 jaar vrij te hebben voor een soberheidspolitiek in het kader van Maastricht, heeft hij gewoon het parlement ontbonden en verkiezingen uitgeschreven. Dit illustreert goed het ondemokratische karakter van de huidige Franse republiek.
Door Guy Van Sinoy
Voor de burgerij zijn deze verkiezingen beslissend. Na de algemene staking in de openbare diensten in december '95, gaat het erom de elektorale krachtsverhoudingen tussen de partijen te meten om te zien hoe sterk de aanvallen tegen de arbeiders kunnen zijn. Een elektorale overwinning van rechts zou rampzalig zijn voor de arbeiders.
In het kamp van officieel linkse - PS, Parti Communiste (PCF) en de Mouvement des Citoyens (MDC) van Jean-Pierre Chévénement - is de situatie echter niet duidelijk. Jospin zegt Ja aan de Maastrichtnormen, maar Neen aan de "budgetaire strengheid". Dit nietszeggende standpunt blijkt echter voldoende voor PCF en MDC.
Sinds de beweging van december '95, de strijd van de Sans Papiers, de staking van de truckers, zijn de arbeiders en de uitgeslotenen echter klaar om strijd te voeren voor hun eigen eisen.
Onze kameraden van Gauche Révolutionnaire verdedigen de noodzaak van een nationale koördinatie rond een Noodplan gebaseerd op strijdpunten als: een verbod van afdankingen, 32-urenweek zonder loonsverlies, pensioen vanaf 55 met evenredige aanwervingen, omzetting van alle onzekere statuten in èchte kontrakten, een minimumsalaris van 8500 FF (51.000 FB), 1500 FF verhoging voor iedereen (9000 FB), de nationalisering (onder arbeiderskontrole) van de ondernemingen die weigeren deze maatregelen toe te passen, recht op gezondheidszorg, gratis onderwijs, opeising van leegstaande huizen, sociale woningbouw, gelijke rechten tussen Fransen en immigranten,..
Onze kameraden in Rouen steunen de lijst La Voix des Travailleurs, geleid door de spoorarbeider Jean-Marc Wegner. La Voix des Travailleurs is een verzameling van meerdere honderden militanten die recent in Bordeaux en in Rouen, uitgesloten werden uit Lutte Ouvriere. In Parijs, in het XVIIe arrondissement, heeft Gauche révolutionnaire een eigen lijst, aangevoerd door de bouwtechnikus Omar Bouraba.