Werk vinden of aan het werk blijven: voor heel wat jongeren wordt het alsmaar moeilijker. Grote bedrijven als Forges De Clabecq, Renault en RMT sluiten hun deuren en zetten tienduizenden werknemers op straat.
Eind april verliep de wachttijd voor schoolverlaters. Deze wachttijd is sinds '95 verlengd waardoor jongeren 9 maanden moeten wachten vooraleer ze een wachtvergoeding kunnen krijgen. Het gaat hier bovendien om een schamel bedrag dat schommelt tussen 8000 en 17.000 fr., in feite een verlaagde werkloosheidsuitkering waardoor de werkloze schoolverlater gestraft wordt omdat hij na z’n studies geen job vindt.
Als we alle werkloze jongeren samentellen dan bekomen we een totaal van 53.293 jongeren (-25jarigen). We kunnen enkel hopen dat een aantal jongeren toch een job vinden voor ze in langdurige werkloosheid terechtkomen. Evident is dat niet want sinds enke le jaren schommelt het aantal schoolverlaters die op het einde van hun wachttijd nog werkloos zijn rond de 25.000. En het ziet er niet naar uit dat de situatie snel zal verbeteren.
Nochtans zijn de jongeren die vandaag afstuderen opmerkelijk beter opgeleid dan hun kollega’s van pakweg 15 jaar geleden. Dat verandert echter niets aan hun wankele positie op die arbeidsmarkt, die gekenmerkt wordt door periodes van stage, opleiding en ... werkloosheid. Traditionele tewerkstelling (voltijdse baan voor onbepaalde duur) is een zeldzaamheid geworden. Meer dan ooit is het duidelijk dat alle nepstatuten niet zorgen voor een aansluiting op de arbeidsmarkt, maar in tegendeel voor een verwijdering ervan.
Met de verlenging van de wachttijd worden de jongeren nog maar eens aangepakt.
Steeds meer jongeren komen in de marginaliteit terecht - in '96 waren 30,7% van de geschorste werklozen schoolverlaters - of zijn verplicht om op hun ouders terug te vallen, die uiteraard ook het slachtoffer worden van de talrijke sluitingen. Zo’n uitzichtloze situatie werkt frustraties en onverdraagzaamheid in de hand en vormt een ideale voedingsbodem voor kriminaliteit en extreem-rechts.
Als syndikale jongerenorganisatie pikken wij dit niet. Iedereen heeft het recht op een menswaardig bestaan, ook jongeren. Wij eisen in de eerste plaats een afschaffing van de wachttijd. Jongeren moeten na hun studies onmiddellijk recht hebben op een volwaardige werkloosheidsuitkering. Daarnaast komen we op voor een daadwerkelijk tewerkstellingsbeleid, wat enkel mogelijk is door een verkorting van de arbeidsduur. Ons centraal objektief is de 32-urenweek zonder loonverlies. Maar oplossingen komen er niet zomaar. Daar moeten we voor op straat komen.
Meer info: gewestelijke ABVV-jongerensekretariaten of het nationaal sekretariaat (02/513 07 74)