In deze post-koude oorlog maatschappij zijn 20 miljoen mensen in eigen land op de vlucht en nog eens 15 miljoen buiten hun land van herkomst.
Door Stef Saliën
De West-Europese regeringen weigeren hun evenredig deel van de vluchtelingen (waar ze zelf mee voor verantwoordelijk zijn door o.a. het in het zadel houden van diktators als Mobutu, door het kreëren van de armoede via ongelijke handelsverhoudingen,...) op te vangen. Integendeel: Fort Europa versterkt zijn buitengrenzen en hoopt door het sanktioneren van transportmaatschappijen en een repressief beleid vluchtelingen af te schrikken.
Terwijl de verantwoordelijken voor de armoede en de miserie in de ex-koloniale en de arme Europese landen vrijuit gaan en bovendien nog allerlei privileges genieten worden de slachtoffers van politiek en ekonomisch geweld verder gekriminaliseerd.
Om hierop de aandacht te vestigen organiseerde het Aktienetwerk tegen Uitwijzingen (een samenwerkingsverband tussen vluchtelingenorganisaties en lokale aktiekomitees) van 5 tot 12 april een fietstocht langs de verschillende uitwijzingscentra in België, waar telkens lokale akties werden gehouden. Een 300-tal mensen namen deel aan de slotmanifestatie rond het gesloten deportatiecentrum in Steenokkerzeel, van waaruit de afgewezen vluchtelingen gerepatrieerd worden.
Langzaamaan groeit het verzet tegen de repressie. Talrijke lokale komitees werden reeds opgezet. Een betere koördinatie en samenwerking, nationaal en internationaal, dringt zich op.