Je zou het niet voor mogelijk achten: ondanks een rekordaantal faillissementen kan het optimisme van het patronaat niet stuk. Verplaetse (Nationale Bank) heeft zijn groeiverwachtingen voor '97 reeds opgetrokken naar 2,25%. De OESO (de organisatie van de 25 rijkste landen ter wereld) voorspelt zelfs een groei die het dubbele bedraagt van die van '96. Intussen heerst op de beurzen een euforische stemming. De Bel 20 heeft de psychologische grens van 2.000 punten overschreden. België wordt een land van melk en honing, maar niet voor iedereen.
Terwijl op de beurs de champagnekurken knalden is definitief het doek gevallen over de historische Boelwerf Temse. Het laatste schip heeft de werf verlaten. Dat de vroegere eigenaar met zo'n 800 miljoen overheidssteun ging lopen maakt de pil nog zuurder. In Oostende soortgelijke taferelen: ook daar is de grootste werkgever, de RMT, ten dode opgeschreven. Een paar kilometer daar vandaan hangt het lot van Bombardier (Brugge) door fouten van de direktie aan een zijden draadje. Bij buurman Philips moeten 70% van de arbeiders weg. Frietketelmaker NOVA moest eveneens de deuren sluiten.
Aan de overkant van de taalgrens is de afbraak van de industrie al jaren bezig. Sommige Waalse regio's kennen een werkloosheid van meer dan 40%. Als klap op de vuurpijl moeten nu ook de staalfabrieken Boël en Forges de Clabecq voor de bijl. Boël mikt op een overname door het Nederlandse Hoogovens. Daarvoor moeten 700 van de 2.000 jobs verdwijnen. Bij het failliete Forges verklaren de curatoren dat "ze het niet meer zien zitten". De banken talmen met de 650 miljoen die ze van de rechtbank op tafel moesten gooien. Winsten opstrijken zien ze wel zitten maar jobs redden gaat in tegen hun "maatschappelijke taak".
Het patronaat replikeert dat er drie keer zoveel bedrijven bijkomen dan er afvallen. Ze zeggen er echter niet bij hoeveel en welk soort jobs dat oplevert. "Ondanks een magere ekonomische groei is de werkloosheid gedaald met 10.000", zeggen ze. Ze vergeten gemakkelijkheidshalve dat de reglementering zodanig werd bijgesteld dat werklozen vanaf 50 jaar uit de statistieken verdwijnen, ook langdurig werklozen en PWA'ers werden gemakkelijker geschrapt. Als er al eens jobs gekreëerd worden gaat het meestal om superflexibele, slecht betaalde baantjes. Eens te meer was de uitzendarbeid de sterkst stijgende sektor met maar liefst 6,3%, bovendien zou maar liefst 46% van de nieuwe jobs in de diensten op basis van een kontrakt van bepaalde duur zijn.
Het kapitalisme heeft ons niets meer te bieden. Voor de miserie van de werkloosheid heeft de burgerij alleen maar minachting. De arbeidersbeweging moet haar op een passende manier van antwoord dienen. De arbeiders van Forges de Clabecq tonen hoe dat kan.