Franse truckers verraden, niet verslagen  

De staking van de truckers duurde vijf dagen. Jammer genoeg kunnen we geen overwinning vieren zoals na de 12 dagen lange staking van vorig jaar.

Door David Cameron, Parijs

In november '96 kenmerkte de staking zich door de eenheid tussen de vakbonden, de solide blokkades en de sterke steun van de bevolking. Dit jaar stelden de truckers zich nog militanter achter hun eis voor 10.000 FF (60.000 fr.) per maand voor 200 uren. Er heerste een enorme woede over het feit dat het akkoord van vorig jaar totaal niet werd gerespekteerd.

De Jospin-regering slaagde er echter in het vakbondsfront te breken. Het CFDT, de grootste vakbond onder de truckers, werkte aktief samen met de regering. Het deed al het mogelijke om de staking te voorkomen. Eens de staking toch begon, was het belangrijkste doel van het CFDT om het zo snel mogelijk stop te zetten.

Uiteindelijk tekenden het CFDT en de twee werkgeversfederaties een akkoord dat werd onderhandeld door de regering. Dit voorzag in een loon van 10.000 FF tegen het jaar 2000, maar enkel voor de kategorie van lange-afstandschauffeurs of 10.000 arbeiders van de 340.000 die in de sektor tewerkgesteld zijn.

De rest van de truckers kreeg beperkte loonsverhogingen verspreid over drie jaar. Het feit dat voor het eerst een minimumloon werd bepaald in de sektor is zeker een verworvenheid, maar de truckers hadden veel meer kunnen bereiken.

De truckers stellen terecht de vraag of dit akkoord wel gerespekteerd zal worden. De regering heeft beloofd het wettelijk bindend te maken en de arbeidsomstandigheden in de industrie te kontroleren - maar er zijn slechts 180 inspekteurs om 28.000 bazen te kontroleren.

Toekomstige konflikten

Alle andere vakbonden, zelfs de gematigde katholieke vakbond, weigerden om het akkoord te ondertekenen. Een van hen, Force Ouvrière, stelde de houding van de transportminister Gayssot - een leider van de kommunistische partij - aan de kaak: hij koos ervoor te onderhandelen met "zij die de arbeidersklasse verraden".

Het CFDT had het niet gemakkelijk om dit akkoord te laten goedkeuren door haar leden en verkreeg slechts een kleine 60-40 meerderheid.

We kunnen geen enkel vertrouwen stellen in de werkgevers. Vooral gezien de Franse transportindustrie in '98 opengesteld wordt voor Europese konkurrentie, is het zeer onwaarschijnlijk dat ze zelfs dit gematigd akkoord zullen respekteren. Als en wanneer ze op het akkoord terugkomen, zal het CFDT de schuld enkel op zichzelf kunnen nemen.

Vergeleken met de euforie van vorig jaar, laat het einde van deze staking een bittere smaak na. Veel truckers voelen zich eerder verraden dan verslagen. Daarin ligt het zaad voor toekomstige konflikten die een zelfs meer Europese dimensie kunnen krijgen dan deze staking.