Tussen 30 oktober en 4 november kwamen vertegenwoordigers van het CWI en de UIT samen om betere samenwerkingsverbanden uit te werken met het perspektief op een hergroepering van de revolutionaire en Trotskistische krachten voor de uitbouw van de Internationale. Beide organisaties stellen vast dat we voor een nieuwe periode van klassenstrijd staan, waarin revolutionaire organisatie met een beslissende invloed onder de internationale arbeidersklasse moet uitgebouwd worden.
De ekonomische globalisering die de veerkracht van de "nieuwe periode" van het kapitalisme zou moeten aantonen, heeft niets anders aangetoond dan de scherpe krisis waarin het systeem zich bevindt. De recente ineenstorting van de beurzen is slechts de voorbode van een nieuwe krisis met de daaruit volgende politieke beroering, eigen aan de fase van stagnatie. De wereldwijde kronische werkloosheid, de stijgende miserie en honger van de bevolking in de semi-koloniale wereld, de sociale krisis in de belangrijke imperialistische landen bewijzen allemaal dat dit systeem de maatschappij niet langer kan ontwikkelen en geen enkele blijvende oplossing kan bieden aan de massa's.
Deze krisis geeft ons ook een beeld van de globalisering van de klassenstrijd. In november hebben de Franse truckers het transportsysteem 5 dagen lam gelegd. Net als de Franse staking in November/December '95 is deze aktie een uitdrukking van de arbeidersstrijd in Europa tegen Maastricht. De algemene staking in Zuid Korea, de algemene stakingen van de laatste jaren tegen de neo-liberale politiek in Latijns Amerika, de staking van de UPS-werkers in de VS,... allemaal belangrijke aanduidingen dat de arbeidersklasse en andere uitgebuite lagen in steeds meer landen met meer verbetenheid vechten tegen de kapitalistische krisis en de tegen de werkers gerichte klasse-politiek van de regeringen.
In tegenstelling tot de steeds energieker houding van de arbeiders hebben de traditionele arbeiderspartijen (de sociaal-demokratische en stalinistische partijen) en de burgerlijke en kleinburgerlijke bewegingen in de semi-koloniale wereld (die reeds tientallen jaren een beslissende invloed uitoefenen op de arbeidersbeweging) een uitgesproken draai naar rechts gemaakt. Ze willen niet langer steunen op de massastrijd voor het doordrukken van hun eisen. Ze nemen steeds meer de nieuwe pro-kapitalistische ideologie over. Gevolg: krisissen en versnippering van de beweging, waardoor het vacuum voor de uitbouw van een revolutionaire partij nog groter wordt.
De wereldsituatie toont in al haar facetten aan dat er voor de arbeidersklasse en de uitgebuiten geen andere uitweg is dan het socialisme. Gekonfronteerd met de krisis van het kapitalisme in zijn imperialistische fase moet de arbeidersklasse vechten om de toekomst in eigen handen te nemen en het grootkapitaal en de grote kapitalistische monopolies te onteigenen. Alleen het socialisme onder arbeidersdemokratie biedt een uitweg uit deze door krisis geteisterde maatschappij. Dit kan alleen bereikt worden door de uitbouw van een internationale organisatie die met de nieuwe lagen van de voorhoede van de arbeiders, die in de eerste rijen van de arbeidersstrijd zullen staan, vecht voor het programma van revolutionair socialisme.
O.b.v. deze ideeën begint nu een periode van samenwerking en diskussie tussen beide organisaties - de UIT en het CWI. De diskussie over de meningsverschillen gaat over verschillende onderwerpen maar in het bijzonder over de inschatting van de gebeurtenissen sinds '89 in Oost-Europa en de USSR, het huidige klassekarakter van deze staten, het karakter van de sociaal-demokratie en het nationaliteitenvraagstuk. Deze diskussies zullen zich ontwikkelen via een open en loyaal debat en samenwerking in internationale kampagnes op nationaal en international vlak.
Dit gebeurt allemaal met de bedoeling de mogelijkheid te onderzoeken tot een fusie van de twee organisaties als onderdeel van de hergroepering van de revolutionaire stromingen en Trotskistische organisaties die het revolutionaire socialisme verdedigen.