Van 8 t.e.m. 10 november ging in Nieuwpoort het kongres van Militant Links/Le Militant door. Een weekend gevuld met discussie over de economische, politieke en sociale situatie in de wereld en in België en de taken voor een revolutionaire organisatie. Een verslag door een kameraad van het internationaal secretariaat van het CWI en bijdragen van bezoekers uit Frankrijk, Duitsland en Nederland hielpen deze discussie in een internationaal kader te plaatsen.
1996-'97 was duidelijk een jaar van politieke crisis. Het gerecht, de banken, het onderwijs, de politieke partijen, zelfs ons door de reklame ingepikte voetbal ... alles werd door schandalen getroffen. Dit is de uitdrukking aan de oppervlakte van een fundamentele, strukturele crisis van het kapitalistisch systeem. Eén feit : in 1974-'75 steeg de werkloosheid plots tot 350.000. 23 jaar later is dit aantal, ondanks alle plannen en beloften van de regeringen zowat verdrievoudigd terwijl de winsten nog nooit zo sterk stegen. De burgerij kan de mensen er niet meer van overtuigen dat wat goed is voor haarzelf ook goed is voor de rest van de bevolking. Ze verliest aan politieke autoriteit. Het enige wat ontbreekt is een organisatie (een demokratisch werkende arbeiderspartij) die bereid én in staat is om een massale protestbeweging in de richting van een fundamentele omvorming van de maatschappij te sturen. De witte beweging had daarvoor een basis kunnen zijn, maar dat geldt evenzeer voor de stakingsbewegingen uit '93 of '96 tegen de afbraak van de Sociale Zekerheid, de beweging rond Clabecq ... Dat de burgerij dit ook beseft blijkt uit de verhoogde repressie tegen de arbeidersbeweging (art. 342, processen tegen de delegatie van Clabecq ...).
Onze belangrijkste taak is te helpen om de basis te leggen voor zo'n organisatie. Vanuit dit standpunt werd de werking van vorig jaar geëvalueerd: onze tussenkomst in bewegingen als die van Clabecq, Renault, de witte mars ... en de kampanjes die we zelf organiseerden tegen fascistische geweld, het asielbeleid van de regering, protestakties tegen de prijsverhoging van de vuilniszakken, het opzetten van scholierenvakbonden, studentenwerk, vrouwenwerking ...
Ons werk in 1996-'97 kan vanuit verschillende oogpunten een succes genoemd worden : de naam Militant raakt meer en meer bekend, niet alleen in Vlaanderen maar sinds '95 ook in Brussel en nu ook in Wallonie. Dit leidde op het kongres zelf al direkt tot meer genuanceerde en interessante diskussies over het nationaliteitenvraagstuk, de klassenatuur van de SP en de PS (in hoeverre zijn dit nog arbeiderspartijen ?), de situatie binnen de vakbonden ... Diskussies die in de loop van volgend werkingsjaar verder zullen uitgediept en in teksten gegoten worden.
Alles wijst erop dat 1997-'98 een woelig jaar wordt. De kansen voor de uitbouw van een revolutionaire organisatie liggen open. Dit kongres heeft de basis gelegd voor het begrijpen van de processen die zich afspelen, de noodzakelijke brandstof voor onze (overwegend uit jongeren bestaande) organisatie om er met des te meer enthousiasme in te vliegen !