Armoede, werkloosheid, racisme, verkrotting,…
Het moet stoppen!
Vrijdagavond 7 november. Een jonge Marokkaan wordt doodgeschoten door drie rijkswachters. Zelfverdediging, zeggen de rijkswachters. Nochtans trok Saïd Charki geen wapen. Negen kogels in het hoofd en de borst. Zelfverdediging? Vande Lanotte verdedigt deze stelling. Wanneer de jonge migranten de straat opkomen om hun woede hierover te uiten, worden zij door diezelfde minister beschreven als "drugbendes die hun oorlog met de politiediensten willen uitvechten". De politiediensten krijgen opdracht alle "incidenten" hard aan te pakken....
Dit zijn niet de eerste gebeurtenissen die gemakkelijkerwijze als "migrantenrellen" worden omschreven. Na de rellen in Vorst van '91 werd een "oplossing" uitgedacht: de "veiligheidskontrakten" , die bij deze hun totaal failliet hebben aangetoond. Binnenkort worden deze herdoopt tot "gemeenschapskontrakten", zonder echter de inhoud te veranderen.
De gemeenschapskontrakten hebben slechts een doel: het versterken van de staatskontrole over een door de krisis gemarginaliseerde en door de burgerij gevaarlijk gewaande bevolking. De sociale werkers die in het kader van de gemeenschapskontrakten werken, worden dan ook "uitgenodigd" om samen te werken met de politie.
Als je naar Vande Lanotte luistert, vonden deze rellen plaats ter verdediging van een "drugdealer". Saïd Charki was geen "brave jongen", hij had een krimineel verleden en op het moment van zijn exekutie had hij 50 gram heroïne bij. Maar laat ons wel wezen: de drughandel is niet in handen van kleine dealers - die er vaak aan beginnen om hun eigen gebruik te bekostigen - en met 50 gram worden niet de miljardenwinsten gemaakt die nodig zijn om het spul aan te maken en overal binnen te smokkelen.
De inwoners van Kuregem kennen maar al te goed de ravage die aangericht wordt door druggebruik en de kriminaliteit en machteloosheid waar een deel van hun kinderen in belanden. Maar daar gaat het niet om, wat Vande Lanotte ook mag beweren. De bevolking is in opstand gekomen tegen de standrechterlijke exekutie waarvan elke jongere uit de wijk, drugdealer of niet, het slachtoffer van kon geweest zijn.
Dat het protest de vorm van rellen heeft aangenomen, heeft alles te maken met het totaal ontbreken van een politiek alternatief die de terechte woede in de richting van een positieve beweging voor de belangen van deze totaal uitgesloten groep in de samenleving. De werkloosheid in Kuregem bedraagt 28%. Van de 18.000 inwoners hebben er 6000 stemrecht. Niet echt interessant voor de politici, die dan ook geen enkele poging hebben gedaan om de totale verloedering van de wijk tegen te gaan.
En toch blijft Vande Lanotte beweren dat "de rellen in Anderlecht niet mogelijk waren geweest zonder de aanwezigheid van politieke groeperingen en kriminelen" (Le Soir, 14/11/97). Hij zag reeds, zonder grond, een verband tussen de rellen en een mislukte holdup 's anderdaags.
Hij erkent "dat het racisme inherent is aan de politiediensten", maar dan enkel om dat met het volgende te rechtvaardigen: "de ordehandhavers hebben geen kontakt met de vreemde bevolking die zich integreert en aanpast, enkel met hen die de wet niet respekteren.
De feiten spreken de minister tegen: een jong meisje dat gewoon stond toe te kijken, werd gemolesteerd voor de camera's; een jongen van 15 vertelde hoe hij afgerost werd toen onderweg was naar een videotheek; een vader van een gearresteerde jongen werd afgerost voor de kazerne van Etterbeek waar hij was opgeroepen om zijn zoon op te komen halen. En dit zijn geen geïsoleerde gevallen.
En welke lessen trekken de heren politici nu? Sommige Brusselse burgemeesters willen een aantal sociale woonwijken platgooien omdat deze "de broedplaats" van de rellen zouden zijn geweest... Of hoe de schreeuw die de migrantenjongeren geuit hebben, gebruikt wordt om hun omstandigheden nog wat slechter te maken.