Jongeren gebruikt als schotelvod
De praktijk in de horeca
De 16-jarige Stefanie V. probeerde deze zomer hard een studentenjob te vinden. Toen ze uiteindelijk aan de slag kon in een bistro in Meulebeke, was ze uiteraard gelukkig. Nu, drie maand later, wacht ze nog steeds op haar geld. Een interview.
Je was blij toen je die job kon doen?
"Ja, ik had al veel gesolliciteerd maar kreeg altijd te horen dat men liever 18-jarigen had. Ik had ook geen zin om een maand aan de kust te gaan slaven. Dit was bij wijze van spreken om de hoek."
Wanneer wist je dat er iets mis was?
"Toen ik begon, heb ik onmiddellijk een kontrakt gevraagd. Na een paar dagen kreeg ik een kontrakt, waarschijnlijk omdat ik bleef doorvragen. De sfeer was erg vriendschappelijk en los, uiteindelijk heb ik me daar een beetje aan laten vangen."
Hoezo?
"Ik kreeg dan wel een kontrakt waar een uurregeling en een uurloon in vermeld stond, maar uiteindelijk bleek het niet meer dan een vodje papier te zijn. Iedereen vond het normaal dat de baas je vroeg langer te werken. Er werden geen afspraken gemaakt rond taakverdeling, lunchpauzes, overuren, rekuperatie van overuren,..."
Hoeveel uren heb je moeten werken?
"Ik heb geluk gehad dat ik elke dag noteerde hoeveel uur ik gewerkt had. Ik heb gemiddeld weken van 60 uur gewerkt, sommige dagen liep het op tot 12 uur! Toen ik vroeg hoe de overuren geregeld werden, kreeg ik gewoon een voorschot van 10.000 fr. cash in mijn handen geduwd."Zwijggeld?
"Zo kan je het noemen. Toen ik dat geld deelde door het aantal gepresteerde overuren, bleek dat ik maar 200 fr. per uur had gekregen. Voor mijn eerste twee weken kreeg ik een loonfiche en 234,05 fr. als bruto-uurloon. Toen ik de loonfiche voor de laatste twee weken kreeg, bleek dat ineens maar 220 fr. meer te zijn. Er werd zelfs geld afgetrokken omdat ik zogezegd teveel betaald was in de eerste twee weken!"
Wat heb je dan gedaan?
"Ik heb geprotesteerd. De baas nam mijn cheque en mijn loonbrief terug en scheurde ze met de mededeling dat ik nog eens moest terugkomen als ik mijn geld wou zien. Ik ben dan naar het ABVV gestapt. Daar kwam ik te weten dat hij mij eigenlijk 236,04 fr. per uur moest betalen."
Wat jij de enige die protesteerde? Waren er andere jobstudenten met dezelfde problemen?
"Iedereen werkte in hetzelfde systeem. Er was iemand die pas twee dagen voor het einde van haar job haar kontrakt kreeg. Ook de vaste werknemers waren het slachtoffer van de totale willekeur van de baas. Hij zei dat hij nooit meer met jobstudenten wil werken. Hij bedoelt waarschijnlijk dat hij enkel nog wil werken met personeel dat geen vragen stelt en bereid is zich volledig te onderwerpen."
Wat ga je nu doen?
"Ik zal iedereen samenbrengen die daar als jobstudent heeft gewerkt. We zullen samen met de vakbond eisen dat we korrekt uitbetaald worden en we stappen naar de pers om de zaak aan te klagen. Alle jongeren moeten weten dat ze zich kunnen en moeten verdedigen als ze uitgebuit worden. Dit was mijn eerste studentenjob, het zal mij niet opnieuw gebeuren!"