Gerecht in beschuldiging gesteld

door Guy van Sinoy

De gerechtelijke instellingen vormen na de wetgevende en uitvoerende macht de derde macht van de burgerlijke staat. Om zich van de oerkonservatieve natuur ervan te overtuigen, volstaat het een blik te werpen op de Ancien Régime-kledij en de medailles van de rechters van het Hof van Kassatie. De opeenvolgende grondwetsherzieningen betroffen in de eerste plaats wetgevende en uitvoerende macht, maar lieten de rechterlijke macht intakt. De massale mobilisaties naar aanleiding van de zaak-Connerotte hebben dit reaktionair bolwerk echter grondig dooreengeschud.

De werkwijze van het gerecht werd door de ouders van Julie en Melissa in klare taal op de korrel genomen: inefficiënt, burokratisch en onmenselijkheid. Bepaalde magistraten (bijv. rechter Doutrèwe uit Luik) werden uitdrukkelijk in vraag gesteld. Anderen kregen de steun van de bevolking (Connerotte en Bourlet).

Het totale anti-demokratische karakter van het gerecht, bemand door "rechters voor het leven", is vandaag voor velen duidelijk. De scheiding der machten is een burgerlijke leugen waarin geen mens nog gelooft. Anne Thily, bijvoorbeeld, werd in de hoogste regionen van het parket van Luik gedropt dankzij de clan Happart, verbonden met Guy Mathot. Zij hebben steeds Alain Vanderbiest gesteund in zijn verwikkelingen met het gerecht.

Een ander aspekt dat de rechterlijke macht ondermijnt, is de betrokkenheid van sommige van haar leden bij kriminele feiten. Franz-Joseph Smitz, eerste advokaat van Luik, werd beschuldigd van korruptie en afpersing. Marc de la Brassinne, advokaat-generaal van Luik, wordt verdacht van de bescherming van een pedofiel, misbruik van minderjarigen en betrokkenheid bij een moord rond een erfenisaffaire.

De publieke verhoren van politie-agenten en magistraten in de kontrolekomissie en alle tekortkomingen die daar naar voren kwamen, hebben de rechterlijke macht nog verder verzwakt. Voor het eerst moet het gerecht rekenschap afleggen van wat het doet.

Dit was nooit mogelijk geweest zonder de druk vanwege de ouders en de massamobilisaties. De ouders van Julie en Melissa, een arbeidersgezin dat het gewoon is als werkers zijn rechten te verdedigen, staan in de spits van de strijd. Van meetaf aan stelden zij de werking van het gerecht in vraag. Ze weigerden de aanwezigheid van de koning en de regering tijdens de begrafenis van hun kinderen. Toen Stefaan Declercq hen ontving, stelden ze tegenover de journalisten dat hij dat enkel deed omdat hij geen keus had. Momenteel gaan ze in beroep om Connerotte te laten aanblijven.

Ze vragen het ontslag van Vande Lanotte als verantwoordelijke voor de rijkswacht en waarschuwen zelfs dat ze bereid zijn tot het organiseren van een Rode Mars! Ook de koning ontsnapt niet aan hun kritiek. Tijdens een TV-debat verklaarde Gino Russo: "Hoewel ze gedurende 16 weken in geen velden of wegen te bespeuren vielen, waren we best bereid de koning en Dehaene een herkansing te geven tijdens de Witte Mars..."

De ouders hebben in de eerste plaats de steun nodig van de arbeidersbeweging. Zonder zich illusies te maken in het klassekarakter van het kapitalistische rechtssysteem, is het belangrijk dit systeem te dwingen verantwoording af te leggen voor zijn daden.

[Top]